Zbigniew Domarańczyk (ur. 20 sierpnia 1933 w Radzyniu Podlaskim, zm. 18 marca 2013) – polski dziennikarz, reportażysta.
Życiorys W 1959 ukończył filologię romańską na Wydziale Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W latach 1963–1965 był reporterem tygodnika itd, w latach 1965–1969 kierownikiem redakcji francuskiej tygodnika Forum, w latach 1969–1970 kierownikiem Redakcji Dzienników dla Zagranicy Polskiego Radia, w latach 1970–1989 reporterem Telewizji Polskiej, w latach 1989–1991 zastępcą redaktora naczelnego Wiadomości, w latach 1991–1992 zastępcą redaktora naczelnego Kuriera Polskiego. W 1992 został dyrektorem Polskiej Agencji Informacyjnej, dla której wcześniej pracował jako korespondent z Paryża.
Był autorem kilkudziesięciu reportaży telewizyjnych, kilku filmów dokumentalnych oraz wielu książek reportażowo-publicystycznych.
Jego żoną była Ewa Berberyusz.
Książki Agresja izraelska 1967 (1968) CIA na Akropolu (1972) Wyspa pięciu flag (1973) Piractwo XX wieku (1974) Przedsionek piekła (1974) – z Tadeuszem Wójcikiem Złota wanna szejka i inne naftstories (1975) Anaconda łowi pstrągi i inne Cu-stories (1976) Sokół nad Akropolem (1976) Lockheed płaci najwięcej (1977) Tajemniczy klub (1979) – z Aleksandrem Perczyńskim Terroryzm (1979) Kampucza, godzina zero (1981) Wojna po wojnie (1982) Strzały w Kairze (1985) Strzały w Bejrucie (1986) Strzały w Delhi (1987) Strzały w Manili (1989) 100 dni Mazowieckiego (1990)
Przypisy
Bibliografia Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny. Edycja 3, wyd. Interpress, Warszawa 1993, s. 132
Kategoria:Polscy reportażyści Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy dziennikarze radiowi Kategoria:Polscy dziennikarze telewizyjni Kategoria:Ludzie urodzeni w Radzyniu Podlaskim Kategoria:Absolwenci Wydziału Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2013