Marynarka Wojenna Federacji Rosyjskiej – jeden z trzech podstawowych rodzajów Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej (obok Wojsk Lądowych i Sił Powietrzno-Kosmicznych).

Charakterystyka i zmiany organizacyjne Marynarka Wojenna FR jest przeznaczona do zbrojnej obrony interesów Rosji, prowadzenia wojny na morskim i oceanicznym teatrze działań wojennych. Jest w stanie prowadzić ataki nuklearne na cele naziemne wroga, niszczyć zgrupowania jego floty na morzu i w bazach, przerywać oceaniczne i morskie szlaki komunikacyjne, chronić własny transport morski, wspierać działania wojsk lądowych w operacjach na kontynentalnych teatrach działań wojennych, wysadzać desanty morskie, uczestniczyć w odparciu desantów przeciwnika, i wykonywać inne zadania. Rodzajami wojsk Marynarki Wojennej są: siły podwodne, siły nawodne, lotnictwo i obrona powietrzna marynarki wojennej, wojska rakietowo-artyleryjskie obrony wybrzeża, wojska obrony wybrzeża, piechota morska, a także wojska specjalne.Liczebność sił morskich Federacji Rosyjskiej w 1992 szacowano na 320 000 żołnierzy, w wyniku permanentnej redukcji, w latach 2007–2008 osobowy skład wynosił około 161 000 ludzi.

Wprowadzony w 2008 „Plan przebudowy Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej do 2016 roku” oraz „Kierunków dalszego rozwoju do 2020 roku”, zakładał rozformowanie około 117 jednostek organizacyjnych. Zdecydowano się na redukcję powielających się struktur w systemie dowodzenia. W wojskach brzegowych wprowadzono nowe etaty i rozwijano jednostki przyjęte z Wojsk Lądowych. W lotnictwie morskim formowano bazy lotnicze, a część potencjału powietrznego przekazano w podporządkowanie Sił Powietrznych i Obrony Przeciwlotniczej. Ponadto zreorganizowano systemu kształcenia kadr, instytucje centralne oraz system wsparcia i zabezpieczenia. Niektóre komponenty sił morskich podporządkowano dowództwom operacyjno-strategicznym. Flotę Czarnomorską i Flotyllę Kaspijską podporządkowano dowództwu Południowego Okręgu Wojskowego, Flotę Bałtycką dowództwu Zachodniego Okręgu Wojskowego, a Flotę Oceanu Spokojnego dowództwu Wschodniego Okręgu Wojskowego. Z dniem 15 grudnia 2014 Flota Północna uzyskała status okręgu wojskowego.

W dniu święta rosyjskiej marynarki wojennej (26 lipca 2015) ogłoszona została nowa wersja doktryny morskiej państwa. Zakłada ona utrzymanie mocarstwowej pozycji Rosji na międzynarodowych akwenach oceanicznych. Wiązało się to z rozpoczęciem inwestycji mających na celu unowocześnienie floty i utrzymanie jej zdolności do prowadzenia operacji morskich i oceanicznych. Przyspieszono produkcję wielozadaniowych atomowych okrętów podwodnych projektu 885M Jasień-M („Kazań”, „Nowosybirsk”, „Krasnojarsk” i „Archangielsk”), atomowych okrętów podwodnych projektu 955 klasy Borej z rakietami R-30 Buława i konwencjonalnych okrętów projektu 677 Łada z torpedami 6TA kalibru 533 mm.

Struktura Siły morskie podlegają bezpośrednio głównodowodzącemu Marynarki, który jest także zastępcą ministra obrony. W skład Marynarki Wojennej FR wchodzi pięć związków strategicznych: Flota Północna; Flota Bałtycka; Flota Czarnomorska; Flota Oceanu Spokojnego; Flotylla Kaspijska. Wszystkie mają w swojej strukturze lotnictwo oraz inne rodzaje wojsk, co daje im możliwość samodzielnego prowadzenia operacji na wyznaczonym morskim teatrze działań wojennych. Pod względem funkcjonalnym dzieli się na: siły nawodne, siły podwodne, lotnictwo morskie oraz wojska brzegowe, w skład których wchodzi artyleria nadbrzeżna (w tym rakietowa) i piechota morska. wojska brzegowe: brzegowe wojska artyleryjsko-rakietowe: transportery BTR-80; kompleksy rakietowe «Redut»; kompleksy rakietowe «Bał-E»; kompleksy artyleryjskie «Bierieg»; samobieżne haubice 2S1 «Goździk». piechota morska. siły nadwodne: lotniskowiec „Admirał Fłota Sowietskogo Sojuza Kuzniecow”; fregaty rakietowe projektu 1135; korwety rakietowe projektu 1234; krążowniki rakietowe projektu 1144; krążowniki rakietowe projektu 1164; niszczyciele rakietowe projektu 956; korwety projektu 11661; małe poduszkowce desantowe projektu 12322. siły podwodne: okręty podwodne projektu 877; okręty podwodne projektu 941; okręty podwodne projektu 949A; okręty podwodne projektu 971. lotnictwo morskie: łodzie latające Be-42; samoloty Tu-142M; samoloty Su-33; śmigłowce Ka-29: samoloty Tu-22M3.

Główny Sztab Marynarki Podlegający dowódcy Główny Sztab Marynarki odpowiedzialny jest za planowanie operacji morskich oraz przygotowanie długookresowych planów rozwoju floty.

Podstawowymi sekcjami sztabu są: sekcja operacji morskich; sekcja wywiadu; sekcja mobilizacyjna; sekcja łączności; sekcja zwalczania okrętów podwodnych; sekcja obrony powietrznej; zarząd walki radio-elektronicznej;

Liczebność wojsk Marynarka Wojenna Federacji Rosyjskiej liczy ok. 180 000 oficerów, chorążych, podoficerów i marynarzy. W piechocie morskiej oraz artylerii nadbrzeżnej służy ok. 17 000 żołnierzy. W lotnictwie morskim ok. 25 000, a w morskich siłach strategicznych ok. 13 000 żołnierzy.

Bazy poza Rosją Ukraina: Sewastopol Syria: Tartus Wietnam: Cam Ranh Abchazja: Oczamczyra

Oficerowie dowództwa Marynarki Wojennej Dowódcy Marynarki Wojennej 1992–1997 – admirał floty Fieliks Gromow; 1997–2005 – admirał floty Władimir Kurojedow; 2005–2007 – admirał floty Władimir Masorin; 2007–2012 – admirał Władimir Wysocki; 2012-2016 – admirał Wiktor Czirkow; 2016-2019 admirał Władimir Korolow. od 2019 – admirał Nikołaj Jewmienow

Szefowie Głównego Sztabu Marynarki Wojennej

1992–1996 – adm. Walentin Seliwanow; 1996–1997 – adm. Igor Chmielnow; 1997 – adm. Władimir Kurojedow; 1998–2005 – adm. Wiktor Krawczenko; 2005 – adm. Władimir Masorin; 2005–2009 – adm. Michaił Abramow; od 2009 – adm. Aleksandr Tatarinow.

Insygnia

Zobacz też Dzień Marynarki Wojennej (Rosja)

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Rodzaje sił zbrojnych Federacji Rosyjskiej