Józef UrbanekW ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Józef II Urbanek” w celu odróżnienia od innych oficerów noszących to samo imię i nazwisko: Józefa I Urbanka (ur. 13 września 1877), kapitana rezerwy 1 Pułku Artylerii Górskiej w Nowym Sączu i Józefa III Urbanka (ur. 7 stycznia 1896), podporucznika rezerwy 16 Pułku Piechoty w Tarnowie. Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 775, 838 i 172, 582. (ur. 8 lutego 1886 w Nowym Sączu, zm. 21 października 1937 w Narajowie) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys 1 stycznia 1911 roku został mianowany aspirantem oficerskim w randze kadeta rezerwy piechoty. W lutym 1914 roku posiadał przydział do c. i k. 20 pułku piechoty w Krakowie. W jego szeregach wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach, a następnie walczył na frontach I wojny światowej. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1914.
1 listopada 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej cesarskiej i królewskiej armii, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1914 roku, i otrzymał przydział do 1 pułku strzelców podhalańskichDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 23 z 1 marca 1919 roku, poz. 747. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 25 z 6 marca 1919 roku, poz. 819..
1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w dowództwie Dywizji Górskiej, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 1 pułk strzelców podhalańskich. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 392. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był w dalszym ciągu 1 pułk strzelców podhalańskich. W 1923 roku pełnił służbę w Sztabie Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisku szefa Oddziału V, pozostając oficerem nadetatowym 13 pułku piechoty w Pułtusku. 2 listopada 1923 roku został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza III Kursu Doszkolenia. 15 października 1924 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Inspektoratu Armii Nr V we Lwowie na stanowisko III referenta. 14 października 1926 roku został przeniesiony do składu osobowego inspektora armii, generała dywizji Mieczysława Norwid-Neugebauera we Lwowie na stanowisko referenta. 12 kwietnia 1927 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku i 35. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 26 kwietnia 1928 roku otrzymał przeniesienie do 29 pułku Strzelców Kaniowskich w Kaliszu na stanowisko dowódcy II batalionu, detaszowanego w Szczypiornie. 5 listopada 1928 roku został przeniesiony do 31 pułku Strzelców Kaniowskich w Sieradzu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W lipcu 1929 roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy Pułku KOP „Wołożyn”. W 1930 roku uczestniczył w ćwiczeniu międzydywizyjnym „Lida”, w charakterze dowódcy pułku KOP. Kierownik tego ćwiczenia, inspektor armii generał dywizji Jan Romer wystawił mu pozytywną opinię: „jako dowódca pułku wykazał bardzo dużo energii, duże wyczucie taktyczne sytuacji, dużą inicjatywę. Pewne braki w wyczuwaniu potrzeby łączności z wyższym dowódcą. Pracował bardzo dobrze”Pismo L. 1032/pf Opinie o uczestnikach ćwiczeń międzydywizyjnych „Lida”, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1/119, s. 269, 271.. 23 marca 1932 roku otrzymał przeniesienie z KOP do 32 pułku piechoty w Modlinie na stanowisko dowódcy pułku. Za 1932 rok otrzymał opinię ujemną (został „zdyskwalifikowany”, jako dowódca pułku)Ujemne opinie 1932. Pismo wch. nr 94/tjn. z 29 maja 1935 roku, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1/121, s. 791.. Z dniem 31 maja 1934 roku został przeniesiony w stan spoczynku. Zmarł 21 października 1937 roku w NarajowieKronika żałobna, „Głos Brzeżański” nr 5 z 1 marca 1938 roku, s. 6.. 24 października 1937 roku został pochowany w NarajowieŚ.p. ppłk dypl. J. Urbanek, „Polska Zbrojna” Nr 338 z 7 grudnia 1937 roku, s. 4..
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1865 – 17 maja 1921 Krzyż Walecznych (trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”. Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych (12 maja 1936) Srebrny Medal Waleczności 2 klasy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Sączu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913 Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Powstańcy śląscy Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1937 Kategoria:Dowódcy 32 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Zastępcy dowódcy 31 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Dowódcy batalionów 29 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Strzelców Podhalańskich Kategoria:Dowódcy pułku KOP „Wołożyn”