mały|Cerkiew Bogurodzicy Ljeviškiej w Prizrenie Eparchia raszko-prizreńska – jedna z eparchii Serbskiego Kościoła Prawosławnego obejmująca terytorium Kosowa. Jej ordynariuszem jest biskup raszko-prizreński Teodozjusz (Šibalić), zaś funkcje katedry pełni sobór św. Jerzego w Prizrenie.
Historia Prizren był siedzibą prawosławnej eparchii już w XI w. Eparchia raszko-prizreńska została erygowana w 1807 lub 1808, gdy władze tureckie zdecydowały o połączeniu eparchii prizreńskiej i eparchii raszkiej w jedną administraturę, w randze metropolii. Granice nowej eparchii wyznaczały Ochryda, Novi Pazar, Szkodra i Novo Brdo. Do 1895 ordynariuszami eparchii byli Grecy, fanarioci; ostatnim był metropolita Melecjusz zmarły w 1895. W 1912 z terytorium administratury wyłączono okolice Peci.
W 1913 eparchię raszko-prizreńską włączono do Serbskiego Kościoła Prawosławnego (metropolii belgradzkiej). W jego jurysdykcji administratura utraciła status metropolii.
Po operacji Allied Force i wycofaniu się wojsk serbskich z Kosowa świątynie prawosławne należące do eparchii raszko-prizreńskiej były wielokrotnie przedmiotem ataków kosowskich Albańczyków. W szczególności podczas zamieszek w Kosowie w marcu 2004 zniszczonych zostało 35 cerkwi i monasterów oraz pałac biskupów raszko-prizreńskich oraz eparchialne seminarium duchowne Świętych Cyryla i Metodego. Obiekty te w kolejnych latach zostały w większości odnowione i przywrócone do użytku liturgicznego.
Biskupi raszko-prizreńscy Joannicjusz, 1807–1818 Zachariasz (Dečanac), 1819–1830 Ananiasz, 1830–1836 German, 1836–1838 Syneksjusz, 1838–1840 Ignacy, 1840–1849 Parteniusz, 1849–1854 Melecjusz, 1854–1895 Dionizy (Petrović), 1896–1900 Nikifor (Perić), 1901–1911 Gabriel (Dožić), 1912–1920 Michał (Šiljak), 1920–1928Biskup Sawa (Vuković), Srpski jerarsi od devetog do dvadesetog veka, Evro Beograd, Unireks Podgorica, Kalenić Kragujevac, 1996, s. 332. Serafin (Jovanović), 1928–1945Biskup Sawa (Vuković), Srpski jerarsi od devetog do dvadesetog veka, Evro Beograd, Unireks Podgorica, Kalenić Kragujevac, 1996, s. 442. Włodzimierz (Rajić), 1947–1956Biskup Sawa (Vuković), Srpski jerarsi od devetog do dvadesetog veka, Evro Beograd, Unireks Podgorica, Kalenić Kragujevac, 1996, s. 91. Paweł (Stojčević), 1957–1990 Artemiusz (Radosavljević), 1991–2010A. Matreńczyk, Prawosławie na świecie, „Przegląd Prawosławny”, nr 8 (302), sierpień 2010, ISSN 1230-1078, s. 42. Teodozjusz (Šibalić), od 2010
Podział administracyjny Eparchia dzieli się na pięć dekanatów (namiestnictw): gnilański, kosowsko-mitrowicki, nowopazarski, pećki, prisztiński i prizreński.
Przypisy