Herbatka u Stalina – polski spektakl telewizyjny Teatru Telewizji z 1999 roku. Widowisko jest adaptacją brytyjskiej sztuki Ronalda Harwooda Herbatka u Stalina, w przekładzie Michała Ronikiera.

Światowa prapremiera miała miejsce 5 marca 2000 roku w warszawskim Teatrze Ateneum. Premiera spektaklu Teatru Telewizji odbyła się 15 stycznia 2001 roku.

O spektaklu Autor dramatu przedstawia zjawisko fascynacji zachodnich lewicowych intelektualistów sowieckim komunizmem. Ci intelektualiści dali się uwieść fałszywej ideologii i skutecznej propagandzie sowieckiej. Wybitni humaniści, którzy mieli moralny obowiązek dociekania prawdy, woleli udawać, że nie widzą, co dzieje się w Związku Sowieckim. Wiedząc o terrorze i zbrodniach popełnianych przez Sowietów, z zachwytem mówili i pisali o ojczyźnie komunizmu, odrzucając krytykę systemu.

Ukazane zostają zasady funkcjonowania aparatu władzy radzieckiej, stosunek Stalina do Zachodu i naiwna postawa zachodnich intelektualistów.

Fabuła thumb|upright=0.8|George Bernard Shaw Akcja rozgrywa się w 1931 roku w Moskwie, stolicy Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, do której przybywa w towarzystwie swoich przyjaciół George Bernard Shaw, wielki brytyjski (irlandzkiego pochodzenia) pisarz, laureat Nagrody Nobla. Podczas pobytu w Londynie zaprosiła go żona Maksima Litwinowa. Sławny pisarz deklaruje się jako socjalista i rewolucjonista, miłośnik bolszewizmu. Towarzyszą mu Lord Astor i jego małżonka Lady Astor, pierwsza w historii kobieta wybrana do brytyjskiego parlamentu.

Każdy krok brytyjskich gości na radzieckiej ziemi jest obserwowany przez agentów służb specjalnych. W trakcie bankietu wydanego na ich cześć Watson, sekretarz ambasady brytyjskiej, przekazuje Lady Astor telegram ze Stanów Zjednoczonych. W nim żyjący na emigracji rosyjski profesor Krynin w imię zasad humanitaryzmu błaga wielkiego pisarza o pomoc dla przebywającej w Moskwie żony. Jest ona ofiarą okrutnego systemu sowieckiego, który nie pozwala jej wyjechać do męża i syna, do Ameryki. Watson wyjaśnia nie znającym radzieckich realiów Brytyjczykom, że Sowieci mają w zwyczaju zatrzymywać jedną osobę z rodziny jako zakładnika, a gdy ci, którzy uciekli za granicę, wrócą, zostaną straceni. A może telegram jest prowokacją, mającą skompromitować Shawa i jego przyjaciół, a pani Krynin nie istnieje? Lord Astor i Watson upewniają się, że pani Krynin jest prawdziwa, składając jej wieczorną wizytę. Uparta Lady Astor cały czas nalega na załatwienie sprawy pani Krynin.

Jest to czas, gdy zainicjowana przez Stalina kolektywizacja rolnictwa owocuje w ZSRR głodem na olbrzymią skalę i potęgującymi się represjami wobec chłopów, dlatego Stalin nakazuje swoim ludziom nie wpuszczać „gości-kapitalistów” na rolniczą Ukrainę. Stalin przyjmuje ich na moskiewskim Kremlu, gdzie tylko Lady Astor ma odwagę zadawać mu twarzą w twarz trudne i niewygodne pytania. Po wyjściu gości, Stalin pogardliwie ocenia przy swoich współpracownikach postać Shawa.

Obsada thumb|upright=0.8|Janusz Gajos wystąpił w roli Józefa Stalina Janusz Gajos – Józef Stalin, dyktator Związku Radzieckiego Gustaw Holoubek – George Bernard Shaw, brytyjski pisarz Joanna Szczepkowska – Lady Astor, pierwsza kobieta zasiadająca w Izbie Gmin Jan Englert – Lord Astor, polityk i magnat prasowy Krzysztof Kolberger – Maksim Litwinow, ludowy komisarz spraw zagranicznych Sławomir Orzechowski – Gienrich Jagoda, funkcjonariusz służb specjalnych Tomasz Dedek – Thomas Harvey, korespondent prasy amerykańskiej Anna Dymna – pani Krynin, żona radzieckiego dysydenta Michał Sieczkowski – Watson, sekretarz ambasady brytyjskiej

Przypisy [dostęp 2018-11-02]

Linki zewnętrzne

Kategoria:Spektakle Teatru Telewizji Kategoria:Polskie filmy z 1999 roku