Władysław Goździewski (ur. 30 kwietnia lub 4 maja 1887, zm. 25 lutego 1972) – inspektor Policji Państwowej i kapitan piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys Syn Stanisława urodzony30 kwietnia lub 4 maja 1887Lista jeńców z obozu w Griazowcu..

Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia kapitana rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 44 pułku piechoty w garnizonie Równe. W 1934 jako kapitan rezerwy piechoty był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VII jako oficer pełniący służbę w Policji Państwowej w stopniu oficera P.P. i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto.

W II Rzeczypospolitej wstąpił do Policji Państwowej. Został awansowany na stopień podinspektora. Od 15 czerwca 1922 do 27 grudnia 1924 sprawował stanowisko komendanta Okręgu XIII Wołyńskiego w Łucku za: . W 1926 sprawował stanowisko zastępcy naczelnika Wydziału II Finansowo-Gospodarczego w Komendzie Głównej Policji Państwowej, insp. Pawła Foerstera. Został awansowany na stopień inspektora. Od 12/15 lipca 1926 do 26 listopada 1928 sprawował stanowisko komendanta Okręgu IX Tarnopolskiego. Od 26 listopada 1928 do 17 września 1934 sprawował stanowisko komendanta wojewódzkiego PP w Poznaniu. Od 17 listopada 1934 do września 1939 sprawował stanowisko komendanta wojewódzkiego PP we Lwowie. Publikował artykuły w czasopiśmie „Przegląd Policyjny”. 10 czerwca 1936 komendant główny PP gen. Kordian Józef Zamorski działając „z rozkazu Pana Prezesa Rady Ministrów i Ministra Spraw Wewnętrznych” wyraził mu podziękowanie i udzielił pochwały „za celowe i właściwe użycie oddziałów policyjnych w czasie trwania i likwidacji strajku we Lwowie – co pozwoliło na utrzymanie ładu, porządku i likwidację strajku bez użycia broni”.

W 1937 był członkiem wydziału honorowego klubu sportowego LKS Pogoń Lwów.

Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę został aresztowany przez Sowietów. Był przetrzymywany w jednym z obozów dla jeńców polskich. W 1940 został przeniesiony do obozu jenieckiego NKWD w Griazowcu. Przetrzymywani w tym obozie odzyskali wolność na mocy układu Sikorski-Majski z 30 lipca 1941, po czym wstąpili do formowanej Armii Polskiej w ZSRR gen. Władysława Andersa.

Zmarł 25 lutego 1972Karolina Grodziska, 2001: Polskie groby na cmentarzach Londynu, Tom 2, Polska Akademia Umiejętności, s. 84..

Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (27 listopada 1929)M.P. z 1929 r. nr 276, poz. 638 „za zasługi na polu bezpieczeństwa publicznego”. Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 12 czerwca 1928M.P. z 1928 r. nr 139, poz. 239 „za zasługi na polu organizacji służby bezpieczeństwa publicznego”., 19 marca 1937 „za zasługi w służbie bezpieczeństwa publicznego”.) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921Na podstawie fotografii w infoboksie. Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Zobacz też Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) Obozy NKWD dla jeńców polskich Zbrodnia katyńska Jeńcy polscy obozu NKWD w Griazowcu (1940–1941)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Inspektorzy Policji Państwowej Kategoria:Jeńcy polscy obozu NKWD w Griazowcu (1940–1941) Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR 1941–1942 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1972