Aleksandr Wasiljewicz Gorbatow (, ur. we wsi Pachotino w guberni włodzimierskiej, zm. 7 grudnia 1973 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii (1955), Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Syn chłopa. Absolwent kawaleryjskich kursów dowódczych (1926) i kursów doskonalących wyższej kadry dowódczej (1930).
Uczestnik I wojny światowej, podoficer kawalerii. W 1919 roku wstąpił do RKP(b) i Armii Czerwonej.
Uczestnik wojny domowej, dowódca pułku kawalerii i od sierpnia 1920 do 1921 Baszkirskiej Samodzielnej Brygady Kawalerii, która walczyła m.in. przeciwko Polsce.
W 1937 roku dowodził dywizją w Kijowskim Okręgu Wojskowym jako kombrig, następnie był zastępcą dowódcy 6 Korpusu Kawalerii. W czasie 'wielkiej czystki" został w październiku 1938 aresztowany przez NKWD. W trakcie śledztwa stosowano wobec niego „metody nacisku fizycznego”, czyli tortury. 8 maja 1939 skazany na 15 lat łagru i wysłany do kompleksu obozów Kołymy Gułagu. Uwolniony "po ponownym rozpoznaniu sprawy" 5 marca 1941 przywrócony do służby wojskowej. W kwietniu 1941 powierzono mu funkcję zastępcy dowódcy 25 Korpusu Strzeleckiego w Stalino, którą pełnił w chwili ataku Niemiec na ZSRR.
Od października 1941 dowodził 226 Dywizją Strzelecką. Od czerwca do października 1942 był inspektorem kawalerii Południowo-zachodniego (stalingradzkiego) frontu. Od października 1942 był zastępcą dowódcy 24 Armii. Od kwietnia do czerwca 1943 był dowódcą 2 Korpusu Strzeleckiego, a od czerwca 1943 roku do końca wojny – 3 Armii.
Od czerwca 1945 roku był komendantem Berlina. Po wojnie na stanowiskach dowódczych. W latach 1946–1962 poseł do Rady Najwyższej ZSRR. W latach 1950–1954 dowódca wojsk powietrznodesantowych. W 1952-1961 kandydat na członka Komitetu Centralnego KPZR. W latach 1954–1958 dowódca Bałtyckiego Okręgu Wojskowego. Od 1958 w Grupie Generalnych Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR.
Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.
Autor wspomnień Gody i wojny (Moskwa, 1965, wydanie 2 - 1989). W czasie „odwilży” w „Nowym Świecie”, jako jedyny z wysokich rangą wojskowych, którzy przeżyli uwięzienie w łagdze, opublikował wspomnienia z życia w obozach.
Awanse Kombrig (26 listopada 1935) Generał major (25 grudnia 1941) Generał porucznik (28 kwietnia 1943) Generał pułkownik (29 czerwca 1944) Generał armii (8 sierpnia 1955)
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (10 kwietnia 1945) Order Lenina (trzykrotnie - 3 czerwca 1944, 21 lutego 1945 i 10 kwietnia 1945) Order Rewolucji Październikowej (25 marca 1971) Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie – 1921, 27 marca 1942, 3 listopada 1944 i 15 listopada 1950) Order Suworowa I klasy (dwukrotnie – 22 września 1943 i 29 maja 1945) Order Kutuzowa I klasy (23 lipca 1944) Order Suworowa II klasy (27 sierpnia 1943) Order Kutuzowa II klasy (8 lutego 1943) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie – 16 sierpnia 1936 i 21 marca 1961) Komandoria Legii Zasługi (Stany Zjednoczone, 1945) Krzyż Komandorski Orderu Virtuti Militari (Polska)
Przypisy
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=959 (ros.)
Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Virtuti Militari (Polska Ludowa) Kategoria:Generałowie armii Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Legią Zasługi Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Rewolucji Październikowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Radzieccy dowódcy armii w II wojnie światowej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1973