Chrysocharis – rodzaj błonkówek z rodziny wiechońkowatych i podrodziny Entedoninae.
Takson ten opisany został w 1856 roku przez Arnolda Förstera.
Wiechońkowate te mają szew poprzeczny na czole prawie zawsze mniej lub więcej V-kształtny, a nadustek nieoddzielony od twarzy szwem, choć może się od niej różnić ubarwieniem. Czułki samic odznaczają się powiększonym anellusem wierzchołkowym. Na mesoscutum dwie lub więcej par szczecinek. Na zokrąglonych, symetrycznych przednich skrzydłach żyłki postmarginalna jest zawsze ponad 1,5 razy dłuższa od stygmalnej. Jeśli żeberka na pozatułowiu są zredukowane lub nieobecne, to zazwyczaj zaopatrzony jest on w położony z przodu trójkątny dołek albo okrągłe nakłucie.
Gatunki z tego rodzaju to głównie pasożyty minujących motyli i muchówek, ale też innych rzędów. Notowane jako pasożyty bogatkowatych, stonkowatych, miniarkowatych, pryszczarkowtych, wywilżnowatych, Ephydridae, Asterolecaniidae, bryzgunowatych, pilarzowatych, czuprzykowatych, namiotnikowatych, zwójkowatych, tyszerkowatych, kibitnikowatych, Nepticulidae, Lyonetiidae, omacnicowatych, skośnikowatych, Heliozelidae i Coelophoridae.
Rodzaj kosmopolityczny.
Do rodzaju tego należy blisko 140 gatunków:
Przypisy
Kategoria:Wiechońkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1856 roku