Janusz Mierzwa (ur. w 1978 w Krakowie) – polski historyk i muzealnik, profesor w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys W 1997 ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Króla Jana III Sobieskiego w KrakowieVaria Sobiesciana. Księga pamiątkowa II Liceum (dawniej III Gimnazjum) im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie 1883–2008, red. Barbara Mazan, Tomasz Podgórski, Kraków 2008, s. 256.. Specjalizuje się w historii politycznej, społecznej i administracji Polski XX wieku oraz biografistyce. Stopień naukowy doktora uzyskał w 2003 na podstawie rozprawy pt. Pułkownik Adam Koc. Zarys biografii politycznej (promotor Czesław Brzoza). Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał w 2014 na podstawie rozprawy pt. Starostowie Polski międzywojennej. Portret zbiorowy.
Członek Rady Naukowej kwartalnika „Niepodległość i Pamięć”, sekretarz redakcji „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace Historyczne”.
Od 2020 zastępca dyrektora Instytutu Historii UJ ds. ogólnych, a od 1 września 2024 jego dyrektor. W latach 2010–2017 sekretarz Zarządu Instytutu Józefa Piłsudskiego w Warszawie. W latach 2013–2015 był dyrektorem Muzeum Armii Krajowej im. gen. Emila Fieldorfa „Nila” w Krakowie, a w latach 2014–2018 członkiem Rady Muzeum PRL (w organizacji).
W 2020 zdobywca I Nagrody w Konkursie Książka Historyczna Roku im. Karola Modzelewskiego (wspólnie z Piotrem Cichorackim, Joanną Dufrat i Piotrem Rucińskim za pracę Oblicza buntu społecznego w II Rzeczypospolitej doby wielkiego kryzysu (1930–1935). Uwarunkowania, skala, konsekwencje, Kraków 2019). W 2020 nominowany do Nagrody Historycznej Polityki w kategorii "Wydawnictwo źródłowe" (wspólnie z Piotrem Cichorackim, Joanną Dufrat i Piotrem Rucińskim za pracę Rzeczpospolita niedoskonała. Dokumenty do historii buntu społecznego w latach 1930–1935, Łomianki-Kraków 2019), a w 2013 finalista konkursu Książka Historyczna Roku im. Oskara Haleckiego (za książkę Starostowie Polski międzywojennej. Portret zbiorowy, Kraków 2012).
Od 2024 członek Komitetu Nauk Historycznych PAN.
Odznaczony m.in. medalem „Pro Patria”.
Publikacje Sprawozdania okresowe wojewody krakowskiego za rok 1935, Kraków 2025 (wspólnie z Magdaleną Gibiec i Robertem Litwińskim); Słownik biograficzny starostów Drugiej Rzeczypospolitej, t. II, Łomianki 2022; Konstytucja marcowa 1921, Warszawa 2021; Oblicza buntu społecznego w II Rzeczypospolitej doby wielkiego kryzysu (1930–1935). Uwarunkowania, skala, konsekwencje, Kraków 2019 (wspólnie z Piotrem Cichorackim i Joanną Dufrat); Rzeczpospolita niedoskonała. Dokumenty do historii buntu społecznego w latach 1930–1935, Łomianki-Kraków 2019 (wspólnie z Piotrem Cichoracki, Joanną Dufrat i Piotrem Rucińskim); 100 lat samorządowych wspólnot powiatowych (1918–2019), Warszawa-Kraków-Bochnia 2019 (wspólnie z Rafałem Rudką); Słownik biograficzny starostów Drugiej Rzeczypospolitej, t. I, Łomianki 2018; Żołnierze Legionów Polskich i Polskiej Organizacji Wojskowej w służbie Polskiego Państwa Podziemnego i Armii Krajowej (wstęp i opracowanie wspólnie z Przemysławem Wywiałem), Kraków 2016; Starostowie Polski międzywojennej. Portret zbiorowy, Kraków 2012, , OCLC 8435274426; W.M. Zawadzki, Dziennik, Kraków 2010 (wstęp i opracowanie); Pułkownik Adam Koc. Biografia polityczna, Kraków 2006; A. Koc, Wspomnienia, Wrocław 2005 (wstęp i opracowanie).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Członkowie Komitetu Nauk Historycznych PAN Kategoria:Dyrektorzy muzeów w Krakowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Odznaczeni Medalem Pro Patria Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Urodzeni w 1978