thumb|240px|Pomnik Armii Poznań Józef LudwikEuropartner, Józef Ludwik Iwiański – architekt, członek SARP Iwiański (także Ibiański, ur. 15 stycznia 1931 w Poznaniu) – polski architekt.
Życiorys Urodzony w rodzinie nauczyciela – Mariana i Anny z domu Wallner. W 1939 ukończył dwie klasy szkoły powszechnej. Naukę kontynuował na tajnych kompletach w czasie okupacji hitlerowskiej. W 1945 rozpoczął naukę w gimnazjum Gotthilfa Bergera w Poznaniu. W latach 1945–1947 był członkiem Czarnej Trzynastki. Od 1947 przynależał do Związku Walki Młodych. W 1948 przeniósł się do Liceum Marii Magdaleny (matura w 1950). W tym samym roku rozpoczął naukę na Wydziale Architektury Szkoły Inżynierskiej. W 1954 uzyskał dyplom architekta. Od 1 marca tego roku pracował w Biurze Projektowo-Badawczym Budownictwa Ogólnego Miastoprojekt, gdzie doszedł do stanowiska kierownika zespołu autorskiego. Realizował wówczas obiekty budownictwa plombowego, osiedlowego oraz towarzyszącego w Poznaniu i na terenie województw: poznańskiego, leszczyńskiego, konińskiego i kaliskiego. Zajmował się również rewaloryzacją zabytkowych układów urbanistycznych. W 1961 wstąpił do PZPR. W latach 1969–1979 był II sekretarzem organizacji partyjnej w Miastoprojekcie. W latach 1965–1966 studiował na Wieczorowym Uniwersytecie Marksizmu-Leninizmu. Uhonorowany m.in. Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Srebrną Odznaką Brygady Pracy Socjalistycznej XX-lecia PRL, Odznaką Honorową Miasta Poznania, Złotym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej, Krzyżem Kawalerskim i Komandorskim Orderu Świętego Stanisława BM, Krzyżem Rycerskim I klasy ze Złotą Gwiazdą Unii Polskich Ugrupowań Monarchistycznych, Srebrnym Medalem Labor Omnia Vincit Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego i Medalem XL-lecia PRL. Był rzeczoznawcą Stowarzyszenia Architektów PolskichTadeusz Świtała, Nagrody Miasta Poznania w dziedzinie kultury i sztuki za rok 1984, w: Kronika Miasta Poznania, nr 2/1985, s.109-110, ISSN 0137-3552. Na emeryturze poświęcił się badaniom heraldycznym.
Osiągnięcia Do jego największych osiągnięć zawodowych należało: opracowanie projektu i realizacja odbudowy Piły, realizacja zespołu handlowo-mieszkaniowego przy ul. Grunwaldzkiej 29-35 w Poznaniu (1965, w zespole), rewaloryzacja zabytkowego układu (i niektórych obiektów) w Gnieźnie (Stare Miasto, 1983) i Koninie, realizacja pomnika Armii Poznań (wespół z małżonką – Anną Rodzińską), konkursy architektoniczne na pomniki w Poznaniu, Bydgoszczy i Głogowie (z Anną Rodzińską).
Życie osobiste Od 1963 w związku małżeńskim z Anną Rodzińską.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Liceum Ogólnokształcącego św. Marii Magdaleny w Poznaniu Kategoria:Absolwenci Politechniki Poznańskiej Kategoria:Absolwenci Wieczorowego Uniwersytetu Marksizmu-Leninizmu Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Architektów Polskich Kategoria:Członkowie ZHP Kategoria:Działacze Związku Walki Młodych Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Polscy heraldycy Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945 Kategoria:Urodzeni w 1931