Suchy Biwak – jaskinia w Dolinie Lejowej w Tatrach Zachodnich. Ma dwa otwory wejściowe położone w północnym zboczu Kominiarskiego Wierchu na wysokości 1695 metrów n.p.m.Tatry polskie. Mapa topograficzna 1:10 000. Zarząd Topograficzny Sztabu Generalnego WP, Wydawnictwo Czasopisma Wojskowe, 1984 (jaskinia bez nazwy), poniżej Jaskini Skośnej, w pobliżu Schronu przy Suchym Biwaku, Jaskini Mechatej, Awenu Odpękniętych Nacieków i Jaskini Lejowej Wyżniej. Długość jaskini wynosi 70 metrów, a jej deniwelacja 18 metrówJaskinie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jaskinie Doliny Chochołowskiej i dolinek reglowych, Grodzicki J. (red.), PTPNoZ, Warszawa 1991, . lewo|mały|Dolina Lejowa. W tle Kominiarski Wierch|250x250px
Opis jaskini Główny otwór jest bardzo duży (9,5 metrów szerokości i około 2,5 metrów wysokości) i przykryty okapem. Z niego korytarz prowadzi przez przełaz do dwóch salek. W drugiej salce ciąg rozgałęzia się: na prawo odchodzi korytarzyk prowadzący do 4,5-metrowego kominka, a następnie do drugiego, zbyt ciasnego dla człowieka, otworu. nieco na lewo idzie 4-metrowy korytarzyk kończący się ślepo. na lewo idzie bardzo wysoki korytarz przechodzący w pewnym momencie w 12-metrowy komin. W bok odchodzi od niego niewielka salka. Po około 9 metrach korytarz kończy się.
Przyroda Lód pokrywa miejscami dno i ściany jaskini. Tworzy też nacieki (największe w ostatniej salce).
Historia odkryć Jaskinię odkryli grotołazi z AKT Poznań latem 1966 roku.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie polskich Tatr Kategoria:Jaskinie Tatr Zachodnich