Michał Olgierd Wierzchowiecki (ur. 1938 w PoznaniuHelena Czechowska, 40 lat Szpitala im. Franciszka Raszei w Poznaniu 1953-1993, Fibak Noma Press, Poznań, 1993, s. 93-94) – polski kardiolog, profesor zwyczajny doktor habilitowany nauk medycznych.

Życiorys Studia medyczne ukończył w 1961 na Akademii Medycznej w Poznaniu. W 1963 zatrudniony został w dawnej I Klinice Chorób Wewnętrznych, gdzie w 1971 został adiunktem, a wcześniej, w 1969, doktoryzował się. W 1971 zorganizował pierwszy w Polsce Zakład Farmakologii Klinicznej w Instytucie Kardiologii Akademii Medycznej w Poznaniu. W latach 1971–1972 przebywał na stażach naukowych w USA (University of Southern California oraz Uniwersytet Missouri). W 1972 uzyskał pierwszą nagrodę w konkursie na najlepszą pracę doświadczalną w Kalifornii.

W 1973 wrócił do Polski i został kierownikiem Zakładu Farmakologii Klinicznej Instytutu Kardiologii Akademii Medycznej w Poznaniu. Był równocześnie ordynatorem oddziału Kliniki Kardiologii tej uczelni. Habilitował się w 1976. Od 1979 do 1980 przebywał na Malcie i pełnił funkcję profesora Medical Faculty University of Malta oraz dyrektora w Departament of Medicine. Po powrocie do Poznania znalazł zatrudnienie w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym. 1 marca 1984 przeniósł się do II Kliniki Kardiologii Akademii Medycznej w Poznaniu (kierował nią prof. Tadeusz Stasiński). Stworzył tam pracownie diagnostyki nieinwazyjnej i wprowadził nowoczesne technologie badawcze. 1 października 1992 został kierownikiem tej Kliniki. 1 grudnia 1992 został profesorem nadzwyczajnym.

Zainteresowania badawcze i publikacje Główne zainteresowania badawcze to terapia monitorowana stężeniami leków krążeniowych, w tym głównie stężeniami prokainamidu i digoksyny.

Opublikował 60 publikacji naukowych, w tym w czasopismach amerykańskich, włoskich i niemieckich. Brał udział w kongresach międzynarodowych (m.in. Heidelberg, Erfurt, Chicago, Helsinki, Paryż). Wygłosił referaty otwierające zjazdy Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego w 1990 i 1993.

Nagrody i granty Otrzymał m.in.:

nagrodę Ministra Zdrowia, nagrodę zespołową II stopnia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej za badania nad antyarytmicznym działaniem fenytoiny, grant KBN na badania wpływu kaptoprylu na zapobieganie dysfunkcji lewej komory i obraz kliniczny u chorych z zawałem mięśnia sercowego.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Polscy kardiochirurdzy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu