Dennis Edward Skinner (ur. 11 lutego 1932 w Clay Cross) – brytyjski górnik i polityk, członek Partii Pracy od 1956, której przewodniczył w latach 1988–1989. Zasiadał w Izbie Gmin nieprzerwanie od 1970 do 2019 jako poseł z okręgu Bolsover.
Biografia i życie prywatne Dennis Skinner urodził się w angielskim mieście Clay Cross jako trzecie z dziewięciu dzieci górnika Edwarda Skinnera wyrzuconego z pracy po udziale w strajku generalnym w 1926. Skończył Tupton School, po czym w wieku siedemnastu lat rozpoczął pracę górnika, którą kontynuował do 1970. W międzyczasie wstąpił do Partii Pracy oraz zasiadał w radzie hrabstwa Derby, a także przewodniczył miejscowemu oddziałowi Narodowego Zjednoczenia Górników w latach 1966–1970. W latach sześćdziesiątych uczęszczał do Ruskin College w Oksfordzie, co zaproponowało mu Zjednoczenie. Do Izby Gmin został wybrany po raz pierwszy w 1970 roku i zasiadał w niej do roku 2019. W latach 1988–1989 pełnił funkcję lidera laburzystów.
Żonaty z Mary Parker z którą ma trójkę dzieci. Jest ateistą. Skinner interesuje się sportem na wolnym powietrzu oraz przyrodą.
Działalność polityczna Reprezentuje poglądy socjaldemokratyczne. Jest zwolennikiem prawa do aborcji, związków partnerskich, małżeństw homoseksualnych. Sprzeciwia się prowadzeniu przez Wielką Brytanię działań na Bliskim Wschodzie oraz produkcji broni atomowej.
Jako republikanin i antyrojalista Skinner jest zagorzałym przeciwnikiem monarchii brytyjskiej oraz Izby Lordów uważając obydwie za przeżytek i z tego powodu nigdy nie brał udziału w corocznym przemówieniu królowej w Czerwonej Komnacie. Znany jest też z ciętego języka oraz z żartów i drwin skierowanych w rodzinę królewską czy Czarną Rózgę, które wypowiadał, kiedy Czarna Rózga przybywała do Izby Gmin by zawołać posłów na przemówienie królowej.
Skinner jest znany z tego, że kiedy zasiadał w Izbie Gmin nie opuścił ani jednego jej posiedzenia, porównując to do pracy w kopalni. Jest przeciwnikiem systemu parowania, ponieważ nie chciał odpowiadać za nieobecnych torysów. Nigdy nie jadał i nie pił wspólnie z innymi parlamentarzystami, nie brał też płatnych urlopów. W przeciwieństwie do innych parlamentarzystów ubierających zwykle garnitury, Skinner nosił szarą marynarkę z tweedu. W zestawieniu w roku parlamentarnym 2004–2005 był posłem z najmniejszą liczbą wydatków.
Skinner był co najmniej dziesięciokrotnie zawieszany podczas posiedzeń Izby za częste łamanie zasad w niej panujących oraz obraźliwe wypowiedzi. Przykładowo sytuacje takie miały miejsce w 1984, kiedy oskarżył Margaret Thatcher o dawanie łapówek sędziom oraz w roku 2006, kiedy oskarżył ówczesnego wicespeakera Alana Haselhursta o pobłażliwość wobec jego partyjnej koleżanki z Partii Konserwatywnej. Za naruszanie procedur Izby dostał przydomek „Bestii z Bolsover”.
W Zielonej Komnacie zwykle zasiadał w pierwszej ławce strony należącej do laburzystów. W 2015 podczas inauguracji roku parlamentarnego Skinner wdał się w sprzeczkę z posłami Szkockiej Partii Narodowej, którzy chcieli siąść na jego stałym miejscu.
W wyborach w 2019 przegrał z Markiem Fletcherem, tracąc miejsce w parlamencie.
Źródła i linki zewnętrzne Profil na stronie Parlamentu Brytyjskiego
Kategoria:Brytyjscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1970–1974 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1974–1974 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1974–1979 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1979–1983 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1983–1987 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1987–1992 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1992–1997 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1997–2001 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 2001–2005 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 2005–2010 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 2010–2015 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 2015–2017 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 2017–2019 Kategoria:Brytyjscy samorządowcy Kategoria:Politycy Partii Pracy (Wielka Brytania)