Trifluorojodometan, – organiczny związek chemiczny z grupy halometanów, pochodna metanu, w której wszystkie atomy wodoru zostały zastąpione atomami fluoru i jodu. Jest niepalnym, bezbarwnym i światłoczułym gazem, który zaproponowano jako eksperymentalny zamiennik innych halonów oraz podczas gaszenia pożarów, przede wszystkim instalacji elektrycznych na terenach niezaludnionych.
Otrzymywanie i właściwości chemiczne Trifluorojodometan można otrzymać w wyniku reakcji trifluorooctanu sodu lub trifluorooctanu srebra z jodem:
gdzie M = Na lub Ag.
Jest środkiem stosowanym w reakcjach trifluorometylowania ketonów (w szczególności w katalizowanej rodem α-trifluorometylacji α,β-nienasyconych ketonów), aldehydów, imin, disiarczków i diselenków oraz cyklicznych siarczanów organicznych. Pod wpływem światła lub w temperaturze powyżej 100 °C reaguje z wodą tworząc niebezpieczne związki chemiczne, takie jak fluorowodór (HF), jodowodór (HI) i fluorek karbonylu ().
Wpływ na atmosferę Niszczenie warstwy ozonowej jest związkiem z grupy halonów, znanych z wysokiego potencjału niszczenia warstwy ozonowej. jest jednak nietrwały i ulega szybkiej degradacji pod wpływem promieniowania UV. Jego trwałość w atmosferze jest szacowana na czas rzędu godzin lub dni, a nawet jedynie kilka minut. W efekcie jego potencjał niszczenia warstwy ozonowej jest bardzo niski i wynosi ok. 0,01–0,02, czyli rzędu jednej tysięcznej wartości dla bromotrifluorometanu (halonu 1301), .
Efekt cieplarniany Wiązania absorbują promieniowanie elektromagnetyczne w oknie atmosferycznym, co może przyczyniać się do wzrostu efektu cieplarnianego. Potencjał tworzenia efektu cieplarnianego trifluorojodometanu jest jednak stosunkowo niewielki, 20–40% potencjału .
Zobacz też
Przypisy
Kategoria:Fluoropochodne węglowodorów Kategoria:Jodopochodne węglowodorów Kategoria:Związki fluoroorganiczne z grupą trifluorometylową