Nicholas Adontz (, Nikoġayos Adonc’, ; ur. 10 stycznia 1871, zm. 27 stycznia 1942) – ormiański historyk, mediewista, armenista, bizantynolog.
Życiorys Absolwent (1899) wydziału języków orientalnych na Uniwersytecie w Petersburgu. Następnie pracował jako profesor tej uczelni. W 1920 roku opuścił Rosję i przeniósł się do Londynu, a następnie do Paryża. Od 1930 profesor na uniwersytecie Brukseli. Zajmował się średniowieczną Armenią oraz Bizancjum. Jego uczniami byli: Cyril Toumanoff i Peter Charanis.
Wybrane publikacje Towards the Solution to the Armenian Question, London 1920. Mashtots and his Students According to Foreign Sources, 1925. Samuel l'Armenien, Roi des Bulgares, Bruxelles: Palais des academies 1938. Histoire d'Arménie, les origines du X-e siècle au vie (av. J.C.), préf. de René Grousset, Paris 1946. Armenia in the Period of Justinian: the Political Conditions Based on the Naxarar System, translated with partial revisions, a bibliographical note, and appendices by Nina G. Garsoïan, Lisbon 1970. Denys de Thrace et les commentateurs arméniens, Lisbon 1970.
Bibliografia Ishkhan Mushegh, Professor Nicholas Adontz: Remembrance and Impressions, „Armenian Review” 39 (1986), s. 55–80 .
Kategoria:Armeniści Kategoria:Ormiańscy historycy Kategoria:Ormiańscy bizantynolodzy Kategoria:Ormiańscy mediewiści Kategoria:Rosyjscy orientaliści Kategoria:Rosyjscy historycy Kategoria:Rosyjscy mediewiści Kategoria:Nauczyciele akademiccy Petersburskiego Uniwersytetu Państwowego Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Zmarli w 1942