thumb|Grób Ervina Lázára na cmentarzu Farkasréti w Budapeszcie Ervin Lázár (ur. 5 maja 1936 w Budapeszcie, zm. 22 grudnia 2006 tamże) – węgierski pisarz, autor książek dla dzieci.
Życiorys Dzieciństwo spędził w miejscowości Alsó-Rácegrespuszta w Komitacie Tolna, Szkołę średnią ukończył w Szekszárd w 1954 roku, a studia nauczycielskie na Uniwersytecie im. Loránda Eötvösa w Budapeszcie w 1959. Od 1958 roku pracował jako dziennikarz w różnych gazetach i czasopismach, m.in. Jelenkor, Élet és Irodalom i Új Idők.
Tworzył głównie powieści i opowiadania dla dzieci, a także słuchowiska radiowe. Jego opowiadanie Szegény Dzsoni és Árnika, posłużyło jako scenariusz do filmu pod tym samym tytułem w reżyserii Andrása Sólyoma.
Żoną Ervina Lázára była Zsuzsa Vathy, również dziennikarka i pisarka.
Wyróżnienia i nagrody Nagroda im. Attili Józsefa (1974) Nagroda Kossutha (1996)
Wybrana twórczość A kisfiú meg az oroszlánok (1964) Csonkacsütörtök (1966) Egy lapát szén Nellikének (1969) Buddha szomorú (1973) Biały tygrys (A fehér tigris, powieść, 1971, tłum. na j. polski Alicja Mazurkiewicz) A Hétfeju Tündér (opowiadania dla dzieci, 1973) Trzy pechowe brody (Berzsián és Dideki, opowiadania dla dzieci, 1979, tłum. na j. polski Alicja Mazurkiewicz, ) Gyere haza, Mikkamakka (powieść dla dzieci, 1980) A Masoko Köztársaság (1981) Szegény Dzsoni és Árnika (opowiadanie dla dzieci, 1981) A négyszögletu kerek erdo (powieść dla dzieci, 1985) Bab Berci kalandjai (powieść dla dzieci, 1989) A Franka cirkusz (słuchowisko radiowe, 1990) A manógyár (opowiadania dla dzieci, 1994) Hét szeretőm (opowiadania, 1994) Csillagmajor (opowiadania, 1996) Kisangyal (opowiadania, 1997) Hapci király (opowiadania, 1998) Lehel kürtje (opowiadania, 1999)
Bibliografia Biogram na stronie www.hunlit.hu
Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie Kategoria:Pisarze związani z Budapesztem Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Węgierscy pisarze Kategoria:Zmarli w 2006