Księstwo łęczyckie (1138–1144) Daty panowania Władca Pokrewieństwo Uwagi 1138–1144 Salomea żona Bolesława III Krzywoustego Oprawa wdowia wedle testamentu Bolesława III Krzywoustego. 1144 księstwo łęczyckie powróciło do dzielnicy senioralnej
W latach 1144–1231 prowincja łęczycka (obejmująca kasztelanie: łęczycką, sieradzką, spicymierską, rozpierską, wolborską, skrzyńską, żarnowską i małogoską) należała do dzielnicy senioralnej.
Księstwo sieradzkie i księstwo łęczyckie (1231/1247–1327) W 1231 Konrad I mazowiecki wyłączył Łęczycę i Sieradz z księstwa krakowskiego i włączył do swojego księstwa. Jego syn Kazimierz I kujawski stał się pierwszym samodzielnym księciem tych ziem. Daty panowania Władca Pokrewieństwo Uwagi(Kursywą oznaczono władztwa z innych dzielnic) 1231–1247 Konrad I mazowiecki syn Kazimierza II oraz wnuk Bolesława Krzywoustego i Salomeiwspółrządca z bratem Leszkiem I do 1200 od 1200 – samodzielny książę mazowiecki i książę kujawski 1229–1231 i 1241–1243 – książę krakowski od 1231 odłączył Sieradz i Łęczycę z księstwa krakowskiego w 1239 lub 1243 – na skutek jego klęsk w walce o dzielnice sandomierską i krakowską, księstwo łęczyckie utraciło na rzecz prowincji sandomierskiej trzy kasztelanie zapiliczańskie (zlokalizowane po prawej stronie Pilicy): żarnowską, skrzyńską, małogoską 1247–1261/1267 Kazimierz I kujawskisyn Konrada I mazowieckiego od 1233 – książę kujawski 1247–1261 – książę sieradzki (z przerwą 1259–1260; w 1261 przekazał ziemię synowi) 1247–1267 – książę łęczycki 1248–1267 – książę dobrzyński W Sieradzu:1259–1260 Siemowit I syn Konrada I mazowieckiego 1247–1248 – książę czerski 1248–1262 – w całym Mazowszu właściwym (bez Dobrzynia) 1261/1267–1288 Leszek Czarny syn Kazimierza I od 1261 – książę sieradzki od 1267 – książę łęczycki 1273–1278 – książę kujawski w Inowrocławiu i Bydgoszcz od 1279 – książę krakowski 1288 podział księstwa między braci Leszka: Kazimierza II (Łęczyca) i Władysława I Łokietka (Sieradz) 1288–1294 Kazimierz II łęczycki syn Kazimierza I od 1288 samodzielny książę łęczycki od 1292 lennik Wacława II. 1288/1294–1300 Władysław I Łokietek syn Kazimierza I od 1288 samodzielny książę sieradzki od 1288 – samodzielne rządy w księstwie brzesko-kujawskim od 1294 – po śmierci brata – książę łęczycki 1300–1305 Wacław IIz dynastii Przemyślidów Książę łęczycki i sieradzki 1300–1305 – król Polski 1305–1306 Wacław IIIz dynastii Przemyślidów syn Wacława II Książę łęczycki i sieradzki 1305–1306 – król Polski 1306–1327ponownie Władysław I Łokietek syn Kazimierza I Książę łęczycki i sieradzki od 1320 – król Polski W związku z wybuchem w 1327 roku wojny polsko-krzyżackiej doszło do wymiany posiadłości pomiędzy królem a jego bratankami. Między 1327, a 1328 Przemysł inowrocławski odstąpił Władysławowi księstwo inowrocławskie wraz z Wyszogrodem i Bydgoszczą w zamian za księstwo sieradzkie. W tym samym czasie, także synowie Siemowita dobrzyńskiego – Władysław Garbaty i Bolesław dokonali zamiany księstwa dobrzyńskiego na księstwo łęczyckie. Zobacz niżej.
Księstwo łęczyckie (1327–1352) Daty panowania Władca Pokrewieństwo Uwagi(Kursywą oznaczono władztwa z innych dzielnic) 1327/28–1328 Bolesław dobrzyński synowie Siemowita dobrzyńskiego współrządy z bratem 1312–1327/28 – Książę dobrzyński 1327/28–1352 Władysław Garbaty współrządy z bratem do 1328 1312–1327/28 – Książę dobrzyński 1352 Inkorporacja księstwa łęczyckiego do Królestwa Polskiego
Księstwo sieradzkie (1327–1339) Daty panowania Władca Pokrewieństwo Uwagi(Kursywą oznaczono władztwa z innych dzielnic) 1327–1339 Przemysł inowrocławski syn Siemomysła 1287–1314, 1320/24–1327 – książę inowrocławski 1339 Inkorporacja księstwa sieradzkiego do Królestwa Polskiego
Przypisy
Bibliografia Balzer O., Genealogia Piastów, Kraków 1895.
Ł Kategoria:Ziemia łęczycko-sieradzka