Seweryn HorochW ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Severin Freiherr von Horoch”. (ur. 24 sierpnia 1892 w Chwałowicach, zm. ?) – podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 24 sierpnia 1892 w Chwałowicach. Był synem Adama barona Horocha herbu Trąby (1850–1909) i Wandy z domu Karczewskiej herbu Jasieńczyk (1860–1922). Legitymował się tytułem barona. Jego rodzeństwem byli: Zdzisław (1884–1945), Eustachy (1884–1953), Zenobia (1885–1964), Maria (ur. 1890), Ludwik (1895–1968).

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach C. K. Armii. Jego oddziałem macierzystym był dywizjon ciężkich haubic nr 10, a następnie do 1918 pułk ciężkiej artylerii polowej nr 2. W czasie służby awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów rezerwy artylerii polowej: podporucznika (1 maja 1915) i porucznika (1 maja 1917).

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego 29 grudnia 1918. W szeregach 12 pułku artylerii polowej w stopniu porucznika uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Jako dowódca baterii w stopniu porucznika odznaczył w walkach w lutym i w marcu 1920. Ukończył II Kurs Normalny od 1921 do 1923 w Wyższej Szkole Wojennej. Uzyskał tytuł oficera dyplomowanego. Został awansowany na stopień majora artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W latach 20. pozostawał z przydziałem do 12 pap w garnizonie Złoczów. W 1924, jako oficer nadetatowy jednostki służył w 13 Dywizji Piechoty. Został awansowany do stopnia podpułkownika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. Jako oficer 12 pułku w 1928 służył w Oddziale III Sztabu Generalnego. Z dniem 31 maja 1930 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V”.

Formalnie był zameldowany pod adresem ul. Franciszka Smolki 5 we Lwowie. Został uznany osobą chorą umysłowo i 19 maja 1930 przebywał w Państwowym Zakładzie dla Umysłowo i Nerwowo Chorych w Kobierzynie. Sądownie ustanowionym kuratorem dla niego był jego krewny bar. dr Kajetan Horoch. Po śmierci tegoż (1935) sprawy podpułkownika prowadził i nowym kuratorem został Ludwik Horoch.

Odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 769Z uwagi na jego czyny bojowe z 1920 wnioskowowano o odznaczenie Krzyżem Złotym VM, zob. . Krzyż Walecznych dwukrotnie Komandor Orderu Świętego Sawy (1929) – JugosławiaDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 19 z 12 grudnia 1929 r., s. 361. Brązowy Medal Zasługi Wojskowejna wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (ok. 1917) z mieczami (ok. 1918) – Austro-Węgry Krzyż Wojskowy Karola (ok. 1918) – Austro-Węgry

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Seweryn 2 Kategoria:Ludzie związani ze Złoczowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Oficerowie 12 Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Podpułkownicy artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem św. Sawy Kategoria:Szefowie sztabu 13 Kresowej Dywizji Piechoty Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Nieznana data śmierci