Adam Marian Bratro (ur. ?, zm. 31 marca 1943) – polski inżynier, działacz społeczny i niepodległościowy.

thumb|240px|Miejsce grobu Adama Bratry Życiorys Adam Marian BratroW okresie zaboru austriackiego podawano formę tożsamości „Adam Maryan Bratro”. Por. . Ponadto Księga pamiątkowa i adresowa wygnańców wojennych z Galicyi i Bukowiny 1914-1915 wskazała tożsamość „Marian Adam Bratro”, jednak Dziennik Urzędowy c.k. Starostwa i c.k. Rady szkolnej okręgowej w Sanoku z 1913 podał prawidłową formę „Adam Marian Bratro”. był wychowankiem Zakładu Sierot i Ubogich w Drohowyżu. Uzyskał tytuł inżyniera. Został zatrudniony w fabryce maszyn i wagonów w Sanoku, gdzie według różnych źródeł pracował jako: werkmistrz, kierownik budowy wagonów, kierownik fabryki, w latach 20. II Rzeczypospolitej naczelnik fabryki, w 1928 był naczelnikiem warsztatów w fabryce. Uchodził wówczas za najstarszego pracownika sanockiej fabryki.

Należał do Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Pod koniec XX wieku był członkiem gniazda w Nowym Sączu. Później został działaczem sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (1906, 1912, 1920, 1921, 1922, 1924); pełnił funkcje wydziałowego (od 1909), II zastępcy przewodniczącego (1919), gospodarza, wiceprezesa oraz delegata do Związku Okręgu i na Zjazd Prezesów Gniazd Sokolich Dzielnicy Małopolskiej 7 maja 1922. Był działaczem Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń Urzędników Prywatnych w Sanoku. W 1904, 1907 był wybierany członkiem wydziału Czytelni Chrześcijańskiej „Ogniwo” w Sanoku. W 1906 został członkiem wydziału Koła Towarzystwa Szkoły Ludowej w Sanoku. Przy C. K. Sądzie Obwodowym w Sanoku został wybrany przysięgłym zastępcą w 1910 i przysięgłym głównym w 1913. W 1910, 1912 był wybierany zastępcą członka wydziału Bursy Jubileuszowej im. Cesarza Franciszka Józefa. W maju 1913 został wybrany skarbnikiem zarządu Powiatowego Towarzystwa Kółek Rolniczych w Sanoku.

Po wybuchu I wojny światowej w 1914 wraz z bliskimi (łącznie pięć osób) przebywał w Wiedniu. Podczas wojny, po utworzeniu Naczelnego Komitetu Narodowego wszedł w skład Powiatowego Komitetu Narodowego (PKN) w Sanoku, a w jego ramach został kierownikiem sekcji mundurowejAlojzy Zielecki, W epoce autonomii Galicyjskiej. Społeczeństwo Sanoka u progu XX wieku. Miasto w latach Wielkiej Wojny 1914–1918, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 491.. Później został delegatem Departamentu Wojskowego NKN (okręg lwowski) na powiat sanockiAlojzy Zielecki, W epoce autonomii Galicyjskiej. Społeczeństwo Sanoka u progu XX wieku. Miasto w latach Wielkiej Wojny 1914–1918, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 492, 495-496.. Także jego żona działała w PKN, oboje założyli Ligę Kobiet w pobliskim Zagórzu i PorażuAlojzy Zielecki, W epoce autonomii Galicyjskiej. Społeczeństwo Sanoka u progu XX wieku. Miasto w latach Wielkiej Wojny 1914–1918, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 493.. Adam Marian Bratro organizował werbunek żołnierzy do Legionów Polskich, a później na rzecz Polskiego Korpusu Posiłkowego; utrzymywał korespondencję (pośrednikiem był inż. Romuald Kern) z DW NKN do końca roku 1917 (w tym czasie rozwiązaniu uległ PKN w Sanoku)Wołają o pamięć, Tygodnik Sanocki, nr 44 (730) z 4 listopada 2005, s 1..

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został działaczem zawiązanego 1 czerwca 1919 koła powiatowego Związku Urzędników i Urzędniczek Prywatnych w Sanoku. W 1923 był w komitecie organizacyjnym Katolickiego Związku Młodzieży Rękodzielniczej i Przemysłowej w Sanoku i wspierał to stowarzyszenie.

Jego żoną została Emilia z domu Heidler. Ich synami byli: Jan (1895-1951, legionista, pułkownik Wojska Polskiego), Tadeusz Artur (ur. 1896 w Nowym Sączu, legionista poległy w bitwie pod Kuklami 13 lipca 1916), Adam Antoni (1900-1920, poległy w wojnie polsko-bolszewickiej 11 sierpnia 1920 pod Pułtuskiem)Alojzy Zielecki, W epoce autonomii Galicyjskiej. Społeczeństwo Sanoka u progu XX wieku. Miasto w latach Wielkiej Wojny 1914–1918, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 495.Synowie Tadeusz i Adam Antoni zostali pochowani w grobowcu rodziny Bratro na cmentarzu przy ul. Jana Matejki w Sanoku. oraz zmarli w wieku dziecięcym Aleksander Franciszek (1899-1901) i Kazimierz (1902-1903).

Zmarł 31 marca 1943. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera LXXV, rząd 45, miejsce 6), gdzie nieco ponad rok później spoczęła także jego żona, Emilia Bratro (zm. 19 maja 1944).

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Naczelnego Komitetu Narodowego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (zabór austriacki) Kategoria:Członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (II Rzeczpospolita) Kategoria:Członkowie Towarzystwa Szkoły Ludowej Kategoria:Ludzie związani z Legionami Polskimi 1914–1918 Kategoria:Ludzie związani z Nowym Sączem Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Pracownicy fabryki maszyn, wagonów i autobusów w Sanoku Kategoria:Urodzeni w XIX wieku Kategoria:Urzędnicy Departamentu Wojskowego NKN Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Nieznana data urodzenia