Podkasańcowate (Miniopteridae) – monotypowa rodzina ssaków z podrzędu mroczkokształtnych w obrębie rzędu nietoperzy (Chiroptera).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzina obejmuje gatunki występujące w Afryce, Eurazji oraz Australii i Oceanii.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 33,5–75 mm, długość ogona 34–66 mm, długość ucha 7,2–17 mm, długość tylnej stopy 5–13 mm, długość przedramienia 33,3–54 mm; masa ciała 2,9–22 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1837 roku francuski zoolog Charles-Lucien Bonaparte w publikacji swojego autorstwa zatytułowanej Ikonografia włoskiej fauny: dla czterech klas zwierząt kręgowych. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) podkasaniec zwyczajny (M. schreibersii).
Etymologia Miniopterus (Minyopterus, Miniopteris, Minneopterus): minus, μινυoς minuos ‘mały’; -πτερος -pteros ‘-skrzydły’, od πτερον pteron ‘skrzydło’.
Podział systematyczny Miniopteridae w niektórych ujęciach były traktowane w randze podrodziny w rodzinie mroczkowatych (Vespertilionidae), lecz opublikowane w 2013 roku wyniki badań naukowych wykazały znaczne zróżnicowane gatunków z rodzaju Miniopterus od mroczkowatych pod względem morfologii, embriologii, immunologii, a także genetyki. Autorzy wskazali na konieczność utworzenia dla tej grupy odrębnej, siostrzanej w stosunku do Vespertilionidae rodziny Miniopteridae, z jednym rodzajem podkasaniec (Miniopterus). Do rodziny należy jeden rodzaj podkasaniec (Miniopterus) wraz z występującymi współcześnie gatunkami: