Holcostethus – rodzaj pluskwiaków z rodziny tarczówkowatych.
Pluskwiaki o gęsto i czarno punktowanym, owalnym w obrysie ciele. Trzy końcowe człony czułków przynajmniej częściowo jasne, trzeci co najwyżej nieznacznie krótszy od drugiego. Nadustek wolny, nienakryty policzkami, pozbawiony żeberka. W częściach nasadowych szwów pleuralnych obecne czarne plamki. Śródpiersie z żeberkiem między biodrami. Na pleurytach zatułowia gruczoły zapachowe z długim kanałem wyprowadzającym, o otworach położonych z dala od bioder. Odwłok o drugim widocznym sternicie pozbawionym skierowanego w przód wyrostka. Paramera samca w widoku bocznym z ziarenkowym guzkiem u nasady części rzeźbionej lub z tępym zębem położonym przedwierzchołkowo. Samicę charakteryzuje obecność w części nasadowej krótkiego i szerokiego zbiorniczka spermateki 2–3 skierowanych ku tyłowi wyrostków o palcowatym kształcie, które mogą być różnej wielkości, a niekiedy rozgałęziać się.
Rodzaj palearktyczny. W Polsce występuje tylko H. sphacelatus.
Należą tu m.in.:
Holcostethus abbreviatus Uhler, 1872 Holcostethus albipes (Fabricius, 1781) Holcostethus breviceps Horváth, 1897 Holcostethus evae Ribes, 1988 Holcostethus fulvipes (Ruckes, 1957) Holcostethus hirtus (Van Duzee, 1937) Holcostethus limbolarius (Stål, 1872) Holcostethus macdonaldi Rider et Rolston, 1995 Holcostethus ovatus (Jakovlev, 1889) Holcostethus punctatus (Lindberg, 1935) Holcostethus ruckesi McDonald, 1975 Holcostethus sphacelatus (Fabricius, 1794) – pierścienica ziołomirka Holcostethus tristis (Van Duzee, 1904)
Przypisy
Kategoria:Tarczówkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1860 roku