mały|Europa Środkowa według P. Jonesa: Państwa Środkowoeuropejskie zaznaczone kolorem ciemnozielonym; Regiony Środkowoeuropejskie (powiązane kulturowo przez historyczną przynależność do Monarchii Habsburgów, Cesarstwa Niemieckiego lub Rzeczypospolitej Obojga Narodów) kolorem jasnozielonym. Granice pokrywają się z niemieckim imperialnym planem Mitteleuropa. thumb|Europa Środkowa według „The Economist” i Ronalda Tiersky’ego odpowiada Grupie WyszehradzkiejTiersky, s. 472. thumb|Europa Środkowa według Banku Światowego, OECD oraz prac Lonniego R. JohnsonaJohnson, s. 11-12. Europa Środkowa (Europa Centralna) – region geograficzny położony pomiędzy różnie definiowanymi Europą Zachodnią i Europą Wschodnią. Europa Północna, Południowa i Południowo-Wschodnia również wpływają na zakres tego pojęcia, w zależności od ujęcia ich granic.

Definicja Część publikacji naukowych traktuje Europę Środkową jako synonim Grupy Wyszehradzkiej. Według Ronalda Tiersky’ego i The Economist Europa Środkowa w najbardziej ścisłym znaczeniu to właśnie kraje konstytuujące tę grupę:

.

Bank Światowy i OECD do Europy Środkowej także zaliczają kraje tworzące Grupę Wyszehradzką, dodając do nich Słowenię ze względu na podobieństwa etniczno-kulturowe i gospodarcze. Lonnie R. Johnson w swoich publikacjach na ten temat pisze, że dwa najbardziej na wschód wysunięte kraje Europy Zachodniej, czyli Niemcy i Austria, nie są krajami stricte środkowoeuropejskimi, a określanie ich w ten sposób prowadzi do rozmycia istoty pojęcia Europa Środkowa.

.

Na konferencji Międzynarodowej Unii Geograficznej w Pradze (1994) do państw środkowoeuropejskich zaliczone zostały kraje Grupy Wyszehradzkiej i część krajów alpejskich:

.

Nieco inaczej określono obszar regionu w unijnym programie Europa Środkowa. Program ten obejmuje następujące krajecentral2013.eu – Home.: Austrię

wschodnią i południową część Niemiec Polskę Słowację Słowenię zachodnią część Ukrainy (Wołyń, region Lwowa i Stanisławowa, Bukowinę i Ruś Zakarpacką)

północną część Włoch.

W porównaniu z definicją Międzynarodowej Unii Geograficznej z unijnego programu wyłączona jest północno-zachodnia część Niemiec, Szwajcaria i Liechtenstein, natomiast włączono rejony Ukrainy i Włoch, w znacznej części historycznie powiązane z monarchią habsburską. mały|Języki Europy środkowej Region objęty unijnym programem Europa Środkowa zajmuje powierzchnię ponad 1 mln km² z liczbą ludności wynoszącą około 148 mln.. Jest to obszar wspólnej historii i kultury, które odróżniają go od sąsiednich regionów. Na wschód i południowy wschód od Europy Środkowej położone są terytoria opanowane przez długi okres przez imperium osmańskie lub rosyjskie, z silnym wpływem kultury helleńskiej (np. mająca swe źródła w alfabecie greckim cyrylica). Są to obszary, na których dominuje prawosławie, kościół unicki oraz islam, natomiast Europa Środkowa pozostaje regionem zdominowanym przez katolicyzm. Starożytne cesarstwo rzymskie nie sięgało do tej części kontynentu i dopiero od X wieku Europa Środkowa znalazła się w zasięgu cywilizacji zachodniej.

Koncepcja Mitteleuropy

W XIX wieku postulowano utworzenie zdominowanej przez Niemcy federacji krajów środkowoeuropejskich, mającej stanowić kontynuację Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Uznawano, że narody sąsiadujące z Niemcami skorzystałyby na realizacji tego projektu. Ideę tę propagowali m.in. Konstantin Frantz oraz Friedrich Naumann, który używał wobec tego hipotetycznego bytu określenia Mitteleuropa (niem. Europa Środkowa).

Europa Środkowa pod względem kulturowym thumb|Europa Środkowa w 1902 roku thumb|Europa Środkowa w 1927 roku Grupa ekspertów Organizacji Narodów Zjednoczonych w 2006 roku zaproponowała następujące kulturowe kryteria wyróżnienia regionu „Europa Środkowa”: synchroniczna lub diachroniczna obecność katolicyzmu i protestantyzmu, podczas gdy prawosławie i islam odgrywają jedynie marginalną rolę; zasięg regionu wyznacza kultura niemiecka i żydowska, współwystępująca z warstwami kulturowymi słowiańskimi, węgierskimi i romańskimi (występującymi również poza Europą Środkową); stosunkowo wczesny rozwój miast i mieszczaństwa w porównaniu z Europą Wschodnią i Europą Południowo-Wschodnią; wczesne pojawienie się niezależnej ludności wiejskiej; tradycje lokalnej i regionalnej samorządności; kulturowe i etniczne zróżnicowanie; polityczna i gospodarcza orientacja na kontynent (nie na obszary zamorskie); uprzemysłowienie późniejsze niż w Europie Zachodniej, ale znacznie wcześniejsze niż w Europie Wschodniej i Południowo-Wschodniej.

Pod innym kątem, choć odwołując się do niektórych z tych kryteriów, patrzył na Europę Środkową Csaba Kiss: Gdzież jest więc ten obszar? Według jednej z możliwych definicji jest nim ta strefa naszego kontynentu, w której w podobny sposób odbywało się powstawanie narodów, ów ważny składnik procesu modernizacji. Na początku tego procesu nie było niepodległej państwowości [...] Obszar ten był zamieszkany przez ludność o skomplikowanej strukturze narodowościowej, gdzie zazwyczaj współistniały różne wyznania religijne i, co za tym idzie, różniące się od siebie tradycje cywilizacyjne. Gdzie idea nowoczesnego narodu zawitała z zewnątrz, była niejako towarem importowanym z Zachodu. Mówiąc krótko: na wschód od niemieckiego i na zachód od rosyjskiego obszaru językowego. Zalicza się do niego nie tylko dawna Monarchia Austro-Węgierska, ale zarówno pozostające poza nią tereny polskie, jak i BałkanyCsaba G. Kiss: Jak widzimy siebie nawzajem. Obrazy narodów, uprzedzenia w Europie Środkowej. Herito, 1/2010, s. 6.. Milan Kundera napisał w 1983 roku esej „Zachód porwany albo tragedia Europy Środkowej”, w którym stwierdził: Europa środkowa nie jest państwem, lecz kulturą, losem; owym wspólnym losem było przymusowe wcielenie do bloku wschodniego. Z kolei w 2000 Jurij Andruchowycz scharakteryzował przeznaczenie Europy Środkowej jako bycie pomiędzy Rosjanami a Niemcami.

Kultura środkowoeuropejska wykracza poza dzisiejsze granice krajów uznawanych za przynależące do Europy Środkowej i obejmuje obszary historycznie należące do Świętego Cesarstwa Rzymskiego, Królestwa Węgier, monarchii habsburskiej czy Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Należą do nich następujące regiony: Białoruś (zachodnie krańce) Bośnia i Hercegowina (część północna koło Wojwodiny) Chorwacja (często wyłącza się Dalmację) Rumunia (Transylwania, Banat, Bukowina) Serbia (Wojwodina, Belgrad) Ukraina (Zakarpacie, Galicja, Wołyń, Podole)

Wielu środkowoeuropejskich intelektualistów niechętnie odnosi się do pojęcia „Europa Środkowa” jako podważającego przynależność ich krajów do Europy jako takiej oraz do cywilizacji zachodniej; przykładowo – jak podaje Timothy Garton Ash – Adam Michnik w żadnej swojej publikacji nie użył tego sformułowania i pod tym względem jest w swym kraju dość typowy.

Największe miasta Europy Środkowej +Nr.MiastoLiczba ludnościGęstość zaludnienia (os./km)Państwo1.Berlin3 821 8814285Niemcy2.Wiedeń1 911 1914607Austria3.Warszawa1 863 0563602Polska4.Hamburg1 852 4782452Niemcy5.Budapeszt1 723 8363347Węgry6.Monachium1 407 7084686Niemcy7.Praga1 275 4062600Czechy8.Kolonia1 073 0962528Niemcy9.Kraków802 8002456Polska10.Frankfurt nad Menem764 1043100Niemcy11.Wrocław674 3122303Polska12.Łódź664 8602267Polska13.Stuttgart630 3053000Niemcy14.Düsseldorf619 4772800Niemcy15.Lipsk615 0812000Niemcy

Zobacz też

Europa Europa Zachodnia Europa Środkowo-Wschodnia Europa Wschodnia Europa Południowa Europa Północna Środek Europy czas środkowoeuropejski

Przypisy

Bibliografia J. Andruchovič, A. Stasiuk: Moja Europa: dwa eseje o Europie zwanej Środkową, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2000 T.G. Ash: Does Central Europe Exist?, The New York Review of Books, October 9, 1986 T.G. Ash: The Puzzle of Central Europe, The New York Review of Books, March 18, 1999 E. Brix: Z powrotem w Europie Środkowej. Eseje i szkice, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 2012 O. Halecki: Historia Europy – jej granice i podziały, Instytut Europy Środkowo-Wschodniej, Lublin 2002 C. Kiss: Lekcja Europy Środkowej. Eseje i szkice, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 2009 M. Kundera: Zachód porwany albo tragedia Europy Środkowej, „New York Review of Books” 26.04.1984, wersja polska: „Zeszyty Literackie”, nr 5, 1984 (online) C. Miłosz: Rodzinna Europa, Wydawnictwo Literackie, różne wydania S. Škrabec: Geografia wyobrażona. Koncepcja Europy Środkowej w XX wieku, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 2013