Wincenty Rawski (ur. 1810 w Czarnokońcach, zm. pomiędzy 21 a 31 lipca 1876 we Lwowie) – polski architekt i budowniczy związany ze Lwowem. Zaprojektował kościół w zespole klasztornym ss. Sacré-Cœur, jeden z pierwszych obiektów neogotyckich we Lwowie. Reprezentował klasycyzm i wczesny historyzm. Ojciec architektów Wincentego Jana Rawskiego oraz Kazimierza Rawskiego.
Życiorys Urodził się w Czarnokońcach w przyszłym powiecie kopyczynieckim na Tarnopolszczyźnie. Studiował w Cesarsko-Królewskim Instytucie Politechnicznym w Wiedniu.
Posiadał we Lwowie wspólnie z Marcelim Erazmem Gryglaszewskim (ur. 1840 w Krakowie, zm. 1914 w Kapuścińcach k. Borszczowa) biuro ciesielsko-budowlano-architektoniczne, co pozwalało mu łączyć własne dzieła z realizacjami budowlanymi prac innych architektów. Wykonał w latach 1849-1851 przebudowę lwowskiego ratusza według projektu Johanna Salzmanna, jak również kierował rekonstrukcją dzwonnicy Archikatedralnego Soboru św. Jura, zaprojektowanej przez Józefa Braunseisa.
Przygotował i zrealizował projekty budynków zespołu klasztornego ss. Sacré-Cœur we Lwowie, które obejmowały przebudowę skrzydła (1858), kościół neogotycki (projekt z 1860, zbudowany w 1861) oraz trzecie skrzydło klasztoru (projekt 1865, zbudowane w 1867). W latach 70. XX wieku rozebrano kościół i zabudowania zlikwidowanego wcześniej klasztoru, dziś pozostało tylko jedno zachowane skrzydło. Przebudował w latach 1860-1869 pałac Dzieduszyckich przy ulicy Kurkowej 15 (ob. Łysenki), także budynki Szpitala św. Wincentego à Paulo w roku 1870. Projektował również nagrobki na Cmentarzu Łyczakowskim, gdzie współpracował m.in. z rzeźbiarzami Cyprianem Godebskimi i Pawłem Eutele, wykonał altanę w kształcie greckiej świątyni w ogrodzie Hotelu George, znane są także jego projekty kamienic.
W latach 1871-1873 był członkiem rady miejskiej Lwowa. thumb|150px|Grobowiec Rawskich na Cmentarzu Łyczakowskim Z małżeństwa z Marcelą ze Zbrożków miał dwóch synów, Wincentego i Kazimierza, którzy zostali również architektami, a także córkę Marię, która wyszła za mąż za architekta Wiktora Sadłowskiego. Ich synem był lwowski architekt Władysław Sadłowski.
Zmarł w roku 1876. Został pochowany w grobowcu rodzinnym Rawskich na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Przypisy
Bibliografia Wykaz Osób zmarłych, "Gazeta Lwowska", R. 66, 19.08.1876, nr 189, s. 5. Kadencja rady Miejskiej [w:] Miasto Lwów w okresie samorządu 1870/95, Drukarnia W. A. Szyjkowskiego, Lwów 1896, s. 184. A. Medyński, Lwów. Przewodnik dla zwiedzających miasto, Lwów 1937. S. S. Nicieja, Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786-1986, Ossolineum, Wrocław 1989, s. 365. R. Chanas, J. Czerwiński, Lwów. Przewodnik turystyczny, wyd. Ossolineum, Wrocław 1992. R. M. Kunkel, Rawski Wincenty Witold Erazm (1893–1962), Polski Słownik Biograficzny, t. 30/4, nr 127, Kraków 1992, s. 670–671. K. Brzezina, Klasztor i Zakład Naukowo-Wychowawczy SS. Najświętszego Serca Jezusa z Kaplicą pw Najświętszych Serc Jezusa i Marii [w:] Kościoły i klasztory Lwowa z wieków XIX i XX, Kraków 2004, s. 26-27, 29. M. Biernat, Kościół parafialny pw Św. Wincentego a Paulo (Misjonarzy) [w:] Kościoły i klasztory Lwowa z wieków XIX i XX, Kraków 2004, s. 305-306.
G. Rąkowski, Lwów. Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej, część IV, Wyd. Rewasz, Pruszków 2008, s. 166. J. Biriulow, Rzeźba Lwowska, Neriton, Warszawa 2007, s. 65, 72. J. Smirnow, Historia świątyń rzymskokatolickich Lwowa (3), „Kurier Galicyjski”, 2008.02.06. [dostęp 2016-06-26] I. Kotłobułatowa, Lwów na fotografii. 3, Lwowianie 1844-2014, Lwów 2014, s. 19.
Kategoria:Architekci związani ze Lwowem Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Urodzeni w 1810 Kategoria:Zmarli w 1876