Hubin (ukr. Губин, Hubyn) – wieś na Ukrainie, w rejonie czortkowskim obwodu tarnopolskiego. Znajduje się na lewym brzegu rzeki Dniestr.

Od września 2015 roku weszło w skład społeczności Potok Złoty.

Geografia Wieś znajduje się w południowej części rejonu buczackiego, na lewym brzegu Dniestru oraz na drugim tarasie rzeki.

Historia lewo|mały|200x200px|Dniestr w pobliżu wsi, widok z prawego brzegu lewo|mały|200x200px|Cerkiew Ścięcia Jana Chrzciciela W pobliżu Hubina odkryto zabytki archeologiczne późnego paleolitu, kultury amfor kulistych oraz starożytności.

Pierwsza wzmianka pisemna pochodzi z 1560.

Działały ukraińskie organizacje społeczne, takie jak „Sicz”, „Sokół”, „Łuh”, spółdzielnie.

W 1901 działała gorzelnia Markusa Leiba BergmannaGorzelnie i Fabryki wódek w Galicji w 1901 r..

C. K. Rada Szkolna Krajowa orzeczeniem l. 9.689 z 27 marca 1905 zorganizowała 1-klasową szkołę ludową w Hubinie w okręgu szkolnym buczackimOrganizacya szkół. „Dziennik Urzędowy c. k. Rady szkolnej krajowej w Galicyi”. 10, R. IX, s. 131, 29 marca 1905..

W II Rzeczypospolitej miejscowość należała do gminy Złoty Potok w powiecie buczackim, w województwie tarnopolskim. W latach 30. XX w. ludność Hubina przekraczała 1200 osób: Ukraińcy stanowili 80%, Żydzi – 15%, osoby innej narodowości – 5%. W latach 1943–1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali w wiosce łącznie 11 Polaków.

Po II wojnie światowej liczba ludności spadła do 450 mieszkańców. Wielu mieszkańców zginęło od niewybuchów, pozostawionych przez wojska ZSRR i Niemiec. Obecnie we wsi mieszka prawie 150 osób.

Zabytki drewniana cerkiew Ścięcia Jana Chrzciciela z 1849, zbudowana na miejscu dawnej drewnianej cerkwi, spalonej w roku 1835. Poświęcona w 1863. Budynek cerkwi drewniany, parterowy, na planie krzyża. Cerkiew zbudowana ze świerkowych bali na dębowych fundamentach. Do kwadratowej w planie nawy od zachodu przylega prawie kwadratowy babiniec, od wschodu – prezbiterium, a od południa i północy — krótkie nawy boczne. Czworokątne nawy przykryte są ośmiospadowym dachem, zwieńczonym kopułą. Boczne drewniane nawy pokryte są wysokimi dachami bocznymi. Wiata wokół budowli opiera się na występach „stopniach” wieńców z bali. Teren zabytku jest ogrodzony murem kamiennym.

Sfera społeczna Funkcjonują szkoła podstawowa-przedszkole I stopnia, klub, FAP, obiekt handlowy. Co roku wioskę odwiedza duża liczba turystów.

Festiwale Co roku w miejscowości odbywa się festiwal folklorystyczno-obrzędowy "Kupalskie ognie"Магія купальських вогнів.

Zobacz też Hubin

Przypisy

Literatura Hubin (z Michałówką). [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa, 1882, s. 197. Бигус M., Гладун В. Губин [w:] Уніят В. Губин [w:] Ternopilszczyna. Istorija mist i sił: w 3 t. T. 1: A — J. Tarnopol: Sp. z o.o. "Terno-hraf", 2014, s. 603. .

Linki zewnętrzne

Hubin na stronie Rady Najwyższej Ukrainy

Kategoria:Potok Złoty (hromada) Kategoria:Wsie w rejonie czortkowskim