Ödön (właśc. Edmund Josef) von Horváth (ur. 9 grudnia 1901 w Fiume, zm. 1 czerwca 1938 w Paryżu) – austriacki dramatopisarz i prozaik.
Życiorys Horváth urodził się jako nieślubne dziecko węgierskiego dyplomaty Edmunda Horvátha i Marii Hermine Prehnal. Otrzymał imię po ojcu, ale zawsze nazywano go Ödön.
Od 1908 uczęszczał w Budapeszcie do szkoły podstawowej, a potem do „Rákóczianum”, gdzie nauczano w języku węgierskim. W 1909 jego ojciec otrzymał tytuł szlachecki i został przeniesiony do Monachium, nie wziął ze sobą syna. Później Horváth uczył się w Wiedniu. W Monachium uczęszczał na wykłady z germanistyki i filozofii. W 1920 opublikował swoje pierwsze utwory. Od 1923 mieszkał głównie w Berlinie, Salzburgu i Murnau w Górnej Bawarii.
Nie należał do żadnej partii politycznej, ale sympatyzował z lewicą. W 1933 po tym, jak SA przeszukała jego mieszkanie w Murnau, zdecydował się opuścić Niemcy i przeniósł się do Wiednia. W 1938, roku anszlusu Austrii, wyemigrował do Paryża. Zginął uderzony gałęzią w czasie burzy 1 czerwca 1938.
W swoich utworach podejmował tematy społeczno-polityczne, krytykował postawy drobnomieszczańskie, w późnych powieściach poruszał temat źródeł faszyzmu. Od lat 70. XX w. jego twórczość przeżywa w Niemczech renesans. W Polsce Horváth pozostaje natomiast wciąż mało znany zarówno jako pisarz, jak i dramaturg. W 1979 ukazał się wybór jego prozy pt. Epoka ryb.
Twórczość Sztuki teatralne Das Buch der Tänze 1920 Mord in der Mohrengasse 1923 Zur schönen Aussicht 1926 Die Bergbahn 1926, pierwotnie Revolte auf Côte 3018 Sladek der schwarze Reichswehrmann 1929, pierwotnie Sladek oder Die schwarze Armee Rund um den Kongreß 1929 Italienische Nacht 1930 Opowieści Lasku Wiedeńskiego (Geschichten aus dem Wienerwald) 1931 Wiara, nadzieja, miłość (Glaube, Liebe, Hoffnung) 1932 Kasimir und Karoline 1932 Nieznajoma z Sekwany (Die Unbekannte aus der Seine) 1933 Hin und her 1934 Don Juan kommt aus dem Krieg 1936 Figaro läßt sich scheiden 1936 Pompeji. Komödie eines Erdbebens 1937 Ein Dorf ohne Männer 1937 Himmelwärts 1937 Der jüngste Tag 1937
Publikacje Ödön von Horváth: Dramaty zebrane. Tom I, pod red. Macieja Ganczara, Warszawa: ADiT 2012. Ödön von Horváth: Dramaty zebrane. Tom II, pod red. Macieja Ganczara, Warszawa: ADiT 2012.
Wybrane inscenizacje w Polsce 1973 Sąd ostateczny Teatr Telewizji, reż. Tadeusz Minc 1976 A miłość nigdy się nie kończy (Italienische Nacht i Kasimir und Karoline) 1980 Opowieści Lasku Wiedeńskiego Teatr Telewizji, reż. Włodzimierz Nurkowski 1990 Sąd ostateczny Teatr Telewizji, reż. Włodzimierz Nurkowski 1998 Opowieści Lasku Wiedeńskiego Teatr Ateneum w Warszawie, reż. Agnieszka Glińska 2003 Opowieści Lasku Wiedeńskiego Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi, reż. Jacek Orłowski 2004 Nieznajoma z Sekwany Teatr Współczesny w Warszawie, reż Agnieszka Glińska 2005 Wiara, nadzieja, miłość Teatr Dramatyczny w Warszawie, reż. Grażyna Kania 2007 Don Juan wraca z wojny Teatr Polski we Wrocławiu, reż. Gadi Roll 2007 Opowieści Lasku Wiedeńskiego Teatr im. J. Osterwy w Lublinie, reż. Bogdan Tosza 2010 Kazimierz i Karolina Teatr Polski we Wrocławiu, reż. Jan Klata
Powieści Der ewige Spießer 1930 Jugend ohne Gott 1937 Ein Kind unserer Zeit 1938
Pozostała proza Sportmärchen 1924 – 1926 Interview 1932 Gebrauchsanweisung 1932
Zobacz też Drama ludowa
Linki zewnętrzne
Ödön von Horváth: Młodzież bez Boga : powieść (1938) w bibliotece Polona
Kategoria:Austriaccy dramaturdzy XX wieku Kategoria:Austriaccy prozaicy XX wieku Kategoria:Dramaturdzy niemieckojęzyczni Kategoria:Ludzie urodzeni w Rijece Kategoria:Prozaicy niemieckojęzyczni Kategoria:Austriacy pochodzenia węgierskiego Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1938 Kategoria:Austro-węgierscy artyści