Monzambano – krążownik torpedowy typu , zbudowany dla włoskiej Regia Marina pod koniec lat 80. XIX wieku. Okręt został zbudowany w stoczni Arsenale di La Spezia. Jego stępkę położono w sierpniu 1885 roku, a budowę zakończono w sierpniu 1889 roku. Okręt był uzbrojony w lekkie działa i pięć wyrzutni torped kal. 356 mm. Mógł osiągnąć prędkość maksymalną 18 węzłów. Służbę spędził w składzie głównej floty włoskiej wypełniając zadania szkoleniowe i nie biorąc udziału w walkach. Rok 1898 spędził patrolując wschodnią część Morza Śródziemnego w ramach Eskadry Lewantu. „Monzambano” został wycofany ze służby w 1901 roku i tego samego roku został zezłomowany. Jego nazwa pochodzi od miejscowości Monzambano.

Projekt „Monzambano” miał długość całkowitą 73,4 metra, szerokość 7,88 m oraz średnie zanurzenie 3,31 m, zaś wyporność 856 ton metrycznych (842 tony angielskie; 944 tony amerykańskie). Jego system napędowy składał się z trzech maszyn parowych podwójnego rozprężania, każdy napędzający pojedynczą śrubę napędową. Parę zapewniały cztery kotły opalane węglem. Dokładne dane dotyczące osiągów okrętu nie przetrwały, ale jednostki typu mogły płynąć z prędkością około 18 węzłów przy mocy 2500 – 3180 ihp. „Monzambano” miał zasięg 1100 mil morskich przy prędkości 10 węzłów. Liczebność załogi wahała się pomiędzy 105 a 121 osóbGardiner, s. 347..

Główne uzbrojenie krążownika stanowiło pięć wyrzutni torped kalibru 356 mm. Był także wyposażony w sześć dział kal. 57 mm L/40 na pojedynczych podstawach. Okręt był chroniony przez pokład pancerny o grubości 38 mm.

Służba Stępkę „Monzambano” położono w stoczni Arsenale di La Spezia 25 sierpnia 1885, był pierwszym okrętem tego typu, którego budowę rozpoczęto. Został zwodowany 14 marca 1888, prace wyposażeniowe zakończono 11 sierpnia 1889. W 1893 „Monzambano” został odstawiony do rezerwy na rok, wraz z innymi krążownikami torpedowymi typu Partenope, siostrzanym „Goito” oraz . W tym czasie flota włoska utrzymywała w aktywnej służbie jedynie część jednostek na coroczne ćwiczenia morskie, preferując trzymanie większości nowoczesnych jednostek w rezerwie, by redukować koszty„Naval and Military Notes – Italy” (1893), s. 567. W tym roku „Monzambano” został przywrócony do aktywnej służby by odbyć manewry wraz z główną flotą w lipcu. Wchodził w skład 1 Dywizjonu, wraz z okrętami pancernymi , „Ruggiero di Lauria”, krążownikiem torpedowym „Euridice” i czterema torpedowcami. Służył w eskadrze atakujących sił podczas zestawu ćwiczeń mających na celu symulowanie francuskiego ataku na NeapolClarke & Thursfield, s. 202–203Lansdale, s. 355–357.

W 1895 „Monzambano” był przydzielony do 2 Departamentu Morskiego, obejmującego Tarent i Neapol. Do tej samej jednostki była przydzielona większość włoskich krążowników torpedowych – w tym siostrzane „Goito”, „Montebello” i „Confienza” oraz osiem jednostek typu Partenope i „Tripoli”„Naval and Military Notes – Italy”, s. 90. W 1898 „Monzambano” został przydzielony do Eskadry Lewantu, która patrolowała wschodnią część Morza Śródziemnego. Służył tam wraz z okrętem pancernym „Sardegna”, krążownikiem pancernopokładowym „Etruria”, krążownikami torpedowymi i „Montebello”„Naval Notes – Italy”, s. 855. Okręt został skreślony z listy jednostek floty 26 sierpnia 1901 i zezłomowany.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Okręty zbudowane w Arsenale La Spezia Kategoria:Krążowniki torpedowe typu Goito