thumb|Dwór w Dolinie Roman Małachowski-Małuja herbu Nałęcz (ur. 23 stycznia 1881 we Lwowie, zm. 18 stycznia 1959 w Poznaniu) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie Godzimira (1852–1908) i Marceli. Był wnukiem Marcelego Tarnawieckiego.
W 1899 zdał egzamin dojrzałości w C. K. V Gimnazjum we Lwowie (wówczas maturę zdali także Michał Remizowski oraz Henryk Tchorznicki, który został jego szwagrem tj. mężem siostry Godzimiry Małachowskiej).
Został żołnierzem C. K. Armii. Służył w 9 pułku dragonów, gdzie w połowie 1902 został mianowany kadetem zastępcą oficera, później służył w stopniu podporucznika, a w listopadzie 1909 został mianowany porucznikiem. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach.
Po zakończeniu I wojny światowej odzyskaniu przez Polskę niepodległości dekretem Naczelnego Wodza Wojsk Polskich z 27 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego jako oficer byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem stopnia rotmistrza i z dniem 1 listopada 1918 otrzymał przydział do Okręgu Generalnego „Kraków”. W 1920 był attaché wojskowym przy Poselstwie Polskim w Kopenhadze. Został awansowany do stopnia podpułkownika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Został oficerem 6 pułku ułanów w Stanisławowie, w którym w 1923 pełnił funkcję dowódcy II dywizjonu, a w 1924 jako oficer nadetatowy sprawował stanowisko komendanta Komendy Uzupełnień Koni nr 13 w Krakowie. 4 lutego 1925 został przeniesiony z 6 puł do 7 pułku strzelców konnych w Poznaniu na stanowisko dowódcy pułku. 28 stycznia 1928 został przeniesiony do kadry oficerów kawalerii z równoczesnym przydziałem na stanowisko rejonowego inspektora koni w Dubnie. 31 marca 1928 został zwolniony z zajmowanego stanowiska z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII. Z dniem 31 października 1928 został przeniesiony w stan spoczynku.
Po rodzicach objął majątek ziemski w miejscowości Dolina koło SanokaTadeusz Wojciech Lange. Zakon Maltański w Drugiej Rzeczypospolitej, 1919-1939. Wyd. Poznańskie. 2000. Str. 276.. Na początku XX wieku wybudował dwór w Dolinie.
Ordery i odznaczenia Komandor Orderu Danebroga II klasy – 22 marca 1921 (Dania) Signum Laudis Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Krzyż Wojskowy Karola Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem Roman Kategoria:Podpułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Danebroga Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym Wojskowym Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913 Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni II Rzeczypospolitej w Danii Kategoria:Attaché wojskowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy ziemianie Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1959 Kategoria:Oficerowie 6 Pułku Ułanów Kaniowskich Kategoria:Dowódcy 7 Pułku Strzelców Konnych Wielkopolskich Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie