Józef Bednorz (ur. 2 lipca 1882 w Rudzie, zm. w sierpniu 1941 w obozie Mauthausen-Gusen) – polski publicysta, działacz narodowy na Śląsku. Ojciec Zbyszka Bednorza, pisarza (ur. 1913).
Życiorys Był synem Rudolfa i Józefy ze Sznapków. W 1910 ożenił się z Marią Woźniak. W latach 1901–1912 był redaktorem naczelnym „Górnoślązaka”, dziennika poświęconego sprawom ludu polskiego na ŚląskuNumery archiwalne „Górnoślązaka” w Śląskiej Bibliotece Cyfrowej.. W latach 1905–1913 współredagował także „Katolika”, czasopismo znane z walki z germanizacją Śląska oraz „Kuryera Śląskiego” (w latach 1907–1922)Numery archiwalne „Kuryera Śląskiego” w Śląskiej Bibliotece Cyfrowej.. Do 1922 redagował także pisma: „Polak”, „Śmieszek”, „Gość Świąteczny”, „Robotnik Polski”Archiwalne numery gazet redagowanych przez Józefa Bednorza w Federacji Bibliotek Cyfrowych..
Po okresie działań na rzecz Plebiscytu na Górnym Śląsku, w latach 1921–1926 pracował jako redaktor „Wiadomości Spółdzielczych”, miesięcznika wydawanego przez Chorzowską Spółdzielnię Mieszkaniową.
Zginął w sierpniu 1941 w obozie koncentracyjnym Mauthausen-Gusen.
Przypisy
Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Polscy działacze narodowi na Śląsku Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Ofiary KL Mauthausen-Gusen Kategoria:Ludzie urodzeni w Rudzie (Ruda Śląska)