Wrocławski Klub Wysokogórski – istniejący od 1951 r. Klub Wysokogórski, zrzeszony w Polskim Związku Alpinizmu, z siedzibą we Wrocławiu, gromadzący osoby, których pasją są góry, turystyka górska i wspinaczka.
Historia Współczesny Wrocławski Klub Wysokogórski rozpoczął swoją działalność w 1951 r. jako Koło Wrocławskie Klubu Wysokogórskiego PTTK we Wrocławiu. W 1974 r. w ramach przekształcenia ogólnopolskiego Klubu Wysokogórskiego w Polski Związek Alpinizmu Wrocławski klub przybrał nazwę Klub Wysokogórski Wrocław i został członkiem PZA.
Członkami wrocławskiego klubu byli m.in.: Kazimierz Głazek, Bogdan Jankowski, Roman Bebak, Janusz Fereński, Janusz Kuliś, Marek Kęsicki, Wanda Rutkiewicz, Wojciech Kurtyka, Agnieszka Bielecka, Krzysztof Wielicki, Aleksander Lwow, Ewa Panejko-Pankiewicz, Adam Uznański.
Broad Peak Środkowy W maju 1975 roku członkowie Wrocławskiego Klubu Wysokogórskiego wyruszyli na wyprawę do Pakistanu w celu zdobycia Broad Peak Middle, który miał zostać pierwszym ośmiotysięcznikiem zdobytym przez Polaków. W skład zespołu weszli: Stanisław Anioł, Tadeusz Barbacki, Roman Bebak, Kazimierz Głazek, Wojciech Jonak, Zbigniew Jurkowski, Jan Juszkiewicz. Marek Kęsicki, Janusz Kuliś, Bohdan Nowaczyk, Marian Sajnog, Andrzej Sikorski, Andrzej Skoczylas oraz Jerzy Woźnica. Kierownikiem wyprawy został Janusz Fereński. 28 lipca 1975 roku pięciu z członków wyprawy (Janusz Kuliś, Kazimierz Głazek, Marek Kęsicki, Andrzej Sikorski i Bogdan Nowaczyk), stanęło na szczycie Broad Peak Middle, który do tamtej pory był szczytem dziewiczym. Podczas schodzenia śmierć ponieśli Nowaczyk, Sikorski, Kęsicki. W miejscu bazy zespołu pozostał głaz z wykutym napisem upamiętniającym zmarłych.
Przypisy
Kategoria:Organizacje wspinaczkowe Kategoria:Sport we Wrocławiu