Krystian Maksymilian Markiewicz (ur. 8 lipca 1976 w Proszowicach) – polski prawnik, specjalista w zakresie prawa cywilnego i postępowania cywilnego, doktor habilitowany nauk prawnych, w latach 2016–2025 prezes Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia”. W 2026 wybrany przez Sejm na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego.

Życiorys W 2000 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego. Tamże w 2006 na podstawie napisanej pod kierunkiem Feliksa Zedlera rozprawy pt. Postępowanie o złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego otrzymał stopień naukowy doktora nauk prawnych. W 2014 na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Zasady orzekania w postępowaniu nieprocesowym uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych. Rozprawa doktorska została obroniona z wyróżnieniem. Monografia będąca podstawą nadania stopnia doktora habilitowanego została wyróżniona w konkursie „Przeglądu Sądowego” na książkę najbardziej przydatną dla praktyki w 2013 roku.

Od 6 grudnia 2007 był adiunktem naukowo-dydaktycznym w Katedrze Postępowania Cywilnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego. Obecnie pracuje na stanowisku profesora uczelni UŚl.

Od początku był związany z sądownictwem w Katowicach: jako asesor sądowy w Sądzie Rejonowym (2003–2007), sędzia Sądu Rejonowego (2007–2015)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 lipca 2007 r. o powołaniu do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego (). oraz sędzia Sądu Okręgowego (2015–2026)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lipca 2015 r. nr 1130.11.2015 o powołaniu do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego ().. 13 kwietnia 2026 złożył oświadczenie o zrzeczeniu się urzędu sędziego Sądu Okręgowego w Katowicach. Ponadto w latach 2007–2009 był oddelegowany do Sądu Najwyższego do czynności asystenta sędziego.

Był jednym z organizatorów protestów przeciwko zmianom w polskim sądownictwie po wprowadzeniu przez rząd Zjednoczonej Prawicy reform wymiaru sprawiedliwości. W 2019 zastępca rzecznika dyscyplinarnego Przemysław Radzik przedstawił Markiewiczowi 55 zarzutów związanych z pismem skierowanym do 55 prezesów i sędziów sądów dyscyplinarnych. Dwa kolejne zarzuty dotyczyły niestawienia się na przesłuchanie oraz wzywania innych sędziów, aby również się nie stawiali. 26 stycznia 2024 zastępca rzecznika dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w Katowicach Rafał Doros umorzył postępowanie obejmujące wszystkie 57 zarzutów, uznając je za niezasadne.

Był jednym z sędziów, których dotyczyły działania dyskredytujące prowadzone przez osoby powiązane z Ministerstwem Sprawiedliwości (tzw. „afera hejterska”). W styczniu 2020 rzecznik dyscyplinarny sędziów sądów powszechnych poinformował, że w prowadzonych przez niego czynnościach nie znalazł podstaw do sformułowania zarzutów. 2 czerwca 2026 Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nałożył na Ministra Sprawiedliwości administracyjną karę pieniężną w wysokości 100 tys. zł. UODO ustalił, że ministerstwo nie wdrożyło odpowiednich środków bezpieczeństwa, a dane osobowe sędziów pozyskane z jego zasobów kadrowych były niezgodnie z prawem wykorzystywane do celów politycznych i prywatnych oraz do zniesławiających ataków. 24 lipca 2026 zastępca rzecznika dyscyplinarnego sędziów wszczął postępowania dyscyplinarne i przedstawił związane z tą sprawą zarzuty Jakubowi Iwańcowi, Rafałowi Puchalskiemu i Przemysławowi Radzikowi.

Był jednym z głównych inicjatorów oraz organizatorów takich inicjatyw, jak Społeczna Komisja Kodyfikacyjna, Nadzwyczajny Kongres Sędziów Polskich w Warszawie (2016), Kongres Prawników Polskich w Katowicach (2017), II Kongres Prawników Polskich w Poznaniu (2019), Marsz Tysiąca Tóg w Warszawie (2020).

Jest autorem ponad 50 publikacji z zakresu prawa postępowania cywilnego, prawa cywilnego materialnego i prawa ustrojowego.

W latach 2024–2026 przewodniczył Komisji Kodyfikacyjnej Ustroju Sądownictwa i Prokuratury; akt mianowania na tę funkcję odebrał 3 kwietnia 2024. Zrezygnował z przewodniczenia komisji po wyborze przez Sejm na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego; w 2026 jego następcą został Marcin Walasik. Po zakończeniu prezesury w Stowarzyszeniu Sędziów Polskich „Iustitia” pozostał członkiem jego zarządu oraz prezesem Śląskiego Oddziału w Katowicach.

W dniu 13 marca 2026 roku Sejm X kadencji wybrał go na stanowisko sędziego Trybunału KonstytucyjnegoUchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 marca 2026 r. w sprawie wyboru sędziego Trybunału Konstytucyjnego (). Był jednym z sześciorga kandydatów zgłoszonych przez Prezydium Sejmu, którzy tego dnia uzyskali wybór. Do 9 kwietnia 2026 prezydent RP Karol Nawrocki nie odebrał ślubowania od niego oraz 3 pozostałych sędziów. 9 kwietnia 2026 wziął udział w uroczystości zorganizowanej w Sejmie złożenia „ślubowania wobec prezydenta”, w trakcie której przy obecności notariusza odczytał oraz podpisał rotę ślubowania. Następnie została ona przekazana na dziennik podawczy Kancelarii Prezydenta. Markiewicz udał się do Trybunału Konstytucyjnego w celu podjęcia obowiązków sędziego. Prezes TK Bogdan Święczkowski stwierdził, że ślubowanie wobec prezydenta nie zostało złożone, a stosunek służbowy sędziego nie został nawiązany. 10 kwietnia 2026 ponownie udał się do Trybunału Konstytucyjnego celem przystąpienia do orzekania, twierdząc, że stosunek służbowy został nawiązany po „ślubowaniu” 9 kwietnia. Skierował pismo do prezesa TK, w którym zwrócił się o umożliwienie wykonywania obowiązków oraz załączył kopię podpisanego aktu ślubowania z potwierdzeniem odbioru w Kancelarii Prezydenta.

Wyróżnienia 2015 – wyróżnienie wraz z sędzią Martą Szczocarz-Krysiak w konkursie Obywatelski Sędzia Roku 2015 za koordynację projektu edukacyjnego wśród młodzieży szkolnej oraz powstanie i dystrybucję książki Apteczka prawna. Lex bez łez 2017 – Medal „Zasłużony dla Wymiaru Sprawiedliwości – Bene Merentibus Iustitiae” 2020 – laureat nagrody Cegła z „Gazety” w plebiscycie „Gazety Wyborczej” 2020 – 26. miejsce w rankingu najbardziej wpływowych prawników 2019 (ex aequo z Beatą Morawiec) za zaangażowanie w protesty przeciwko zmianom w sądownictwie w Polsce 2021 – 29. miejsce w rankingu najbardziej wpływowych prawników 2020 (ex aequo z Beatą Morawiec)

Pełnione funkcje oraz członkostwa

Od 2008 (od początku wydawania) członek kolegium redakcyjnego czasopisma „ADR – Arbitraż i Mediacja” (Wydawnictwo C.H.Beck) Od 2009 prezes Śląskiego Oddziału Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia” W latach 2010–2013 członek zarządu Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia” Od 2010 redaktor naczelny Kwartalnika Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia” (Wydawnictwo C.H.Beck) Od 2010 członek komitetu redakcyjnego czasopisma „Polski Proces Cywilny” Od 2011 członek założyciel Towarzystwa Naukowego Procesualistów Cywilnych W latach 2012–2019 członek Rady Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach W latach 2012–2015 (do rozwiązania) członek zespołu problemowego ds. postępowania cywilnego przy Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego działającej przy Ministrze Sprawiedliwości W latach 2014–2015 (do rozwiązania) członek zespołu problemowego ds. prawa spadkowego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego W latach 2016–2025 prezes Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia” (w 2019 wybrany ponownie na trzyletnią kadencję) Od 2017 członek rady programowej Archiwum im. Wiktora Osiatyńskiego Od 2017 członek Komitetu Sterującego Społecznej Komisji Kodyfikacyjnej Od 2018 członek Stowarzyszenia im. Prof. Zbigniewa Hołdy

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Proszowicach Kategoria:Polscy cywiliści Kategoria:Sędziowie III Rzeczypospolitej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego Kategoria:Wyróżnieni Medalem „Zasłużony dla Wymiaru Sprawiedliwości – Bene Merentibus Iustitiae” Kategoria:Urodzeni w 1976