Chomiki (Cricetinae) – podrodzina gryzoni z rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Do rodziny chomikowatych zalicza się blisko 300 gatunków. Mysz domowa, myszarka leśna, suwak mongolski i inne myszowate są dalekimi krewnymi chomików. Jako zwierzęta domowe hodowane bywają: chomiczek syryjski, chomicznik malutki, Cricetulus barabensis griseus, chomicznik dżungarski i chomicznik zabajkalski.
Zasięg występowania Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Eurazji.
Główne cechy budowy anatomicznej
Chomiki mają 16 zębów. 2 siekacze i 6 trzonowców rozstawione na dole i na górze. Zęby gryzoni są zębami długokoronowymi (szkliwo pokrywa także korzeń zęba znajdując się między zębiną a cementem), rosną przez całe życie zwierzęcia i aby nie doszło do ich przerostu, skutkującego zranieniami i chorobami, zwierzę musi je ścierać, jedząc twardy pokarm. Tuż przy obu stronach warg znajdują się pojemne worki policzkowe. Są tak duże, że po napełnieniu przekraczają podwojony obwód głowy. Służą do transportu pożywienia. Zwierzę opróżnia je pocierając je przednimi kończynami. Żołądek chomika składa się z dwóch komór. W pierwszej komorze następuje wstępne trawienie, natomiast w głównej komorze pokarm przechodzi ostateczne trawienie.
Systematyka Do podrodziny chomików należą następujące występujące współcześnie plemiona: Cricetini G. Fischer, 1817 Mesocricetini Kryštufek & Shenbrot, 2025 Urocricetini Kryštufek & Shenbrot, 2025
Opisano również rodzaje wymarłe:
Uwagi
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Zwierzęta hodowlane