Rabarbar tybetański (Rheum tibeticum Maxim. ex Hook. f.) – gatunek rośliny z rodziny rdestowatych (Polygonaceae Juss.). Występuje naturalnie w północnych Indiach, Pakistanie, Afganistanie oraz Chinach (w Tybecie).
Morfologia Pokrój Bylina bez wyraźnej łodygi. Liście Mają okrągły kształt. Mierzą 10–35 cm długości oraz 11–30 cm szerokości. Blaszka liściowa jest całobrzega lub karbowana na brzegu, o sercowatej nasadzie i tępym wierzchołku. Ogonek liściowy jest owłosiony i osiąga 10–20 cm długości. Gatka jest błoniasta. Kwiaty Zebrane w wiechy o długości do 100 cm, rozwijają się na szczytach pędów. Listki okwiatu mają eliptyczny kształt i mierzą 2–3 mm długości. Owoce Mają jajowaty kształt, osiągają 8–10 mm długości.
Biologia i ekologia Rośnie na murawach oraz terenach skalistych. Występuje na wysokości od 2500 do 4000 m n.p.m. Kwitnie od czerwca do sierpnia.
Przypisy
Kategoria:Rdestowate