Józefat (Jozafat) Szczygielski (ur. 29 września 1805 w Kobylanach koło Międzyrzecza, Podlasie, zm. 1 grudnia 1883 w Stoczku ArciechowskimEugeniusz Niebelski, Roland Prejs, Jozafat Szczygielski, w: Polski Słownik Biograficzny, tom XLVII, Warszawa-Kraków 2011, s. 515–516.) – duchowny katolicki, naukowiec, wikariusz generalny zarządzający archidiecezją warszawską w latach 1865-1866.
Życiorys Od 1837 będąc rektorem Instytutu głuchoniemych w 1842 założył Instytut Ociemniałych i szkoła otrzymała nazwę Instytutu Głuchoniemych i Ociemniałych Jednocześnie w latach 1844-1852 był zastępcą profesora, a następnie profesorem Akademii Duchownej Rzymsko-Katolickiej w Warszawie.
W 1857 został kanonikiem warszawskim. Będąc wikariuszem generalnym w okresie od 30 października 1865 do 27 lutego 1866 zarządzał archidiecezją warszawską w zastępstwie nieobecnego metropolity FelińskiegoG. Kalwarczyk, Przewodnik po parafiach i kościołach Archidiecezji warszawskiej. Tom 2. Parafie warszawskie, Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna "Adam", Warszawa, 2015, , s. 33..
W latach 1866–1877 przebywał na zesłaniu.
Przypisy
Kategoria:Administratorzy archidiecezji warszawskiej Kategoria:Kanonicy warszawskiej kapituły katedralnej Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – zesłańcy w Imperium Rosyjskim Kategoria:Urodzeni w 1805 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Duchownej w Warszawie Kategoria:Zmarli w 1883