thumb|240px|Zarodnik Melampsora laricis-populina Kleb. – gatunek grzybów z rzędu rdzowców (Pucciniales). U topoli (wraz z Melampsora allii-populina i Melampsora populnea) wywołuje chorobę o nazwie rdza topoli.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Melampsora, Melampsoraceae, Pucciniales, Incertae sedis, Pucciniomycetes, Pucciniomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Synonimy: Melampsora populi (Sowerby) M. Morelet 1985 Peripherostoma populi (Sowerby) Gray 1821 Phoma populi (Sowerby) Fr. 1823 Sphaeria populi Sowerby 1803
Rozwój Pasożyt obligatoryjny. Jest też pasożytem dwudomowym, czyli takim, który dla pełnego cyklu rozwojowego potrzebuje dwóch gatunków roślin żywicielskich: część rozwoju odbywa na różnych gatunkach topoli (Populus), a część na modrzewiach (Larix)
Zimuje w postaci grzybni i teliospor na opadłych liściach topoli. Wiosną teliospory kiełkują tworzą podstawki. Na podstawkach wytwarzane są drogą płciową haploidalne bazydiospory dokonujące infekcji na liściach modrzewia. Rozwijają się na nich spermogonia i ecja wytwarzające ecjospory. Rozsiewane przez wiatr ecjospory infekują topole, na których rozwijają się stadia uredinialne i telialne. Przy sprzyjającej pogodzie w czasie sezonu wegetacyjnego powstaje kilka pokoleń urediniospor rozprzestrzeniających chorobę wśród topoli.
Występowanie i siedlisko Opisano występowanie tego gatunku tylko w Europie. W Polsce jest pospolityWiesław Mułenko, Tomasz Majewski, Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska, A preliminary checklist of micromycetes in Poland. Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski, Kraków: W. Szafer. Institute of Botany, PAN, 2008, .
Stadia telialne i uredialne występują na topolach. Choroba atakuje wszystkie gatunki i odmiany topoli, ale w różnym stopniu, niektóre są bardziej na nią odporne. Drugim żywicielem są modrzewie.
Gatunki podobne Trzy gatunki wywołujące rdzę topoli różnią się od siebie cechami morfologicznymi, mikroskopowymi, oraz gatunkami żywicieli. Różnice morfologiczne i mikroskopowe: Melampsora populnea ma urediniospory o długości do 23 μm, telia powstają na dolnej stronie liści topoli Melampsora allii-populina. Jej urediniospory mają długość do 40 μm i na szczycie bardzo cienką ścianę. Telia powstają na dolnej stronie liści Melampsora laricis-populina ma większe urediniospory – mają długość 27–40 μm oraz na szczycie zgrubiałą ścianę. Telia powstają na górnej stronie liści
Przypisy
Kategoria:Melampsorowate Kategoria:Mykobiota Polski