Wojskowa prokuratura rejonowa (WPR) – wojskowa jednostka organizacyjna prokuratury powołana rozkazem organizacyjnym nr 023/org Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego i Ministra Obrony Narodowej marsz. Michała Żymierskiego z 20 stycznia 1946 (podpisali go też zastępca naczelnego dowódcy gen. Marian Spychalski oraz szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego gen. Władysław Korczyc).
Wojskowe prokuratury rejonowe były właściwe dla spraw przestępstw osób cywilnych w granicach przewidzianych w MKK, przestępstw funkcjonariuszy bezpieczeństwa publicznego, milicji, straży więziennej oraz żołnierzy Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Ich naczelnym zadaniem było jednak zwalczanie przeciwników politycznych nowej władzy.
Wojskowe prokuratury rejonowe Po myślniku wymienieni pierwsi szefowie WSR. Wojskowa Prokuratura Rejonowa w Poznaniu – mjr Oskar Karliner; Wojskowa Prokuratura Rejonowa w Bydgoszczy – mjr Stanisław Lax; Wojskowa Prokuratura Rejonowa w Łodzi – mjr Czesław Łapiński; Wojskowa Prokuratura Rejonowa w Rzeszowie – mjr Cezary Matkowski; Wojskowa Prokuratura Rejonowa w Białymstoku – mjr Władysław Olecki; Wojskowa Prokuratura Rejonowa w Warszawie – mjr Bernard Podlaski; Wojskowa Prokuratura Rejonowa w Lublinie – mjr Stanisław Radomski; Wojskowa Prokuratura Rejonowa w Olsztynie – kpt. Stanisław Cioch; Wojskowa Prokuratura Rejonowa w Katowicach – kpt. Tadeusz Jaszkowski; Wojskowa Prokuratura Rejonowa we Wrocławiu – kpt. Jan Kozłowski; Wojskowa Prokuratura Rejonowa w Krakowie – kpt. Mojżesz Ponarski; Wojskowa Prokuratura Rejonowa w Gdańsku – kpt. Wiktor Suchocki; Wojskowa Prokuratura Rejonowa w Koszalinie – kpt. Marian Szpak-Szpakowski; Wojskowa Prokuratura Rejonowa w Kielcach – kpt. Kazimierz Golczewski.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Prokuratura Wojska Polskiego