right|300 px|thumb|Podział miejsc w Zgromadzeniu Narodowym. thumb|Spot wyemitowany we francuskiej telewizji dotyczący wyborów 21 października 1945 r. Wybory parlamentarne we Francji w 1945 roku były pierwszymi po II wojnie światowej wyborami parlamentarnymi we Francji, które odbyły się 21 października wraz z referendum konstytucyjnymhistmag.org, Powstanie i zasady funkcjonowania IV Republiki Francuskiej [dostęp: 2016-11-16].. Trzy pierwsze partie (PCF, SFIO, MRP) utworzyły tzw. „Sojusz Trzech Partii”. Te trzy zwycięskie ugrupowania rozpoczęły prace nad opracowaniem nowej konstytucji w ramach debaty trójstronnejPolitycy PCF i SFIO optowali za parlamentem unikameralnym - jednoizbowym; natomiast funkcje prezydenta miały zostać ograniczone zaledwie do reprezentacji państwa na arenie międzynarodowej. Z kolei „gaulliści” skupieni w Ruchu Republikańsko-Ludowym proponowali parlament bikameralny (dwuizbowy) oraz wzmocnienie władzy wykonawczej (uprawnień prezydenta) – dlatego koncepcje skrajnie lewicowej PCF i centroprawicowej MRP wzajemnie się wykluczały. Również socjalistyczny SFIO nie znalazł wspólnego języka z nieco bliższą mu PCF. Ostatecznie w kwietniu 1946 r. Konstytuanta uchwaliła projekt nowej konstytucji. 5 maja 1946 r. nowa konstytucja została poddana pod głosowanie w referendum. Źródło.. Wybory odbyły się w systemie proporcjonalnym. Po raz pierwszy udział w nich wzięły kobietyM. Sczaniecki, Powszechna Historia Państwa i Prawa, Warszawa 2001, s. 399..
W wyborach zwyciężyła Francuska Partia Komunistyczna (PCF), która już w wyborach w 1936 r. dokonała wyborczego przełomu w historii francuskiego parlamentaryzmu. Na drugiej pozycji pod względem poparcia znalazł się centroprawicowy Ruch Republikańsko-Ludowy sprzyjający ideom Charles’a de Gaulle’a z 23,91% poparciaE. Lamberts, Christian Democracy in the European Union 1945/1995, odczyt z Google Books, s. 174–175.. Trzecie ugrupowanie stanowił socjalistyczny Oddział Francuski Międzynarodówki Robotniczej. Trzecie ugrupowanie stanowił Partia Radykalna, która w okresie Trzeciej Republiki Francuskiej stanowiła pierwszą siłę polityczną, w pierwszych wyborach po II wojnie światowej zdobyła zaledwie 10,5% poparcia i 71 miejsc w Zgromadzeniu Narodowym.
Wyniki wyborówparties-and-elections.de, Wybory parlamentarne we Francji w latach 1945-2007 (odczyt z witryny Wayback Machine) [dostęp: 2016-11-16]. Partie i koalicje Skrót Liczba głosów % głosów Miejsca Francuska Partia Komunistyczna (Parti communiste français) PCF 5 024 174 26.23 159 Ruch Republikańsko-Ludowy (Mouvement républicain populaire) MRP 4 580 222 23.91 150 Oddział Francuski Międzynarodówki Robotniczej (Section française de l'Internationale ouvrière) SFIO 4 491 152 23.45 146 „Sojusz Trzech Partii” – 14 095 548 73.59 455 Partia Radykalna (Parti radical) i Demokratyczna i Socjalistyczna Unia Ruchu Oporu (Union démocratique et socialiste de la Résistance) PR/UDSR 2 018 665 10.54 71 Umiarkowani Konserwatyści (Modérés) M 3 001 063 15.67 53 Pozostali P 37 440 0.20 7 Łącznie 19 657 603 100 586 Głosy wstrzymujące: 20.17%
Liderzy ważniejszych ugrupowań
Grupy polityczne w Zgromadzeniu Narodowymfrance-politique.fr, Élections législatives 1945 [dostęp: 2016-11-16]. Partia politycznaMiejsca Francuska Partia Komunistyczna 159 Ruch Republikańsko-Ludowy 150 Oddział Francuski Międzynarodówki Robotniczej 146 Demokratyczna i Socjalistyczna Unia Ruchu Oporu 42 Republikańska Partia Wolności 39 Partia Republikańska, Radykalna i Radykalno-Socjalistyczna 29 Niezależni Republikanie 14 Pozostali 7 Łącznie586
Przypisy
Kategoria:1945 we Francji 1945 Francja