Okręty podwodne typu Diane – francuskie oceaniczne okręty podwodne z czasów I wojny światowej i okresu międzywojennego. W stoczni Arsenal de Cherbourg zbudowano w latach 1912–1917 dwa okręty tego typu, które weszły do służby w Marine nationale w latach 1916-1917. „Diane” zatonąła w ostatnim roku wojny, zaś „Daphné” użytkowana była do połowy lat 30. XX wieku.

Projekt i budowa Oba okręty typu Diane zamówione zostały na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1912 roku. Okręty zaprojektował inż. , tworząc mniejszą wersję swojego poprzedniego projektu Gustave Zédé.

Dwa okręty typu Diane zbudowane zostały w Arsenale w Cherbourgu. Stępki okrętów położono w grudniu 1912 roku, a wodowane zostały w latach 1915-1916. Nazwy okrętów nawiązywały do mitologii – rzymskiej bogini łowów Diany oraz nimfy greckiej – Dafne.

Okręt Stocznia Początek budowy Wodowanie Ukończenie budowy „Diane” (Q107)Arsenal de Cherbourg grudzień 1912 30 września 1916 sierpień 1917 „Daphné” (Q108) grudzień 1912 25 października 1915 lipiec 1916

Dane taktyczno–techniczne Jednostki typu Diane były średniej wielkości oceanicznymi okrętami podwodnymi o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 68 metrów, szerokość 5,53 metra i zanurzenie 3,72 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 633 tony, a w zanurzeniu 891 ton. Okręty napędzane były na powierzchni przez dwa czterosuwowe silniki Diesla Vickers („Diane”) lub dwa dwusuwowe silniki Diesla („Daphné”) o łącznej mocy 1800 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne Sabathé o łącznej mocy 1400 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 17 węzłów na powierzchni i 11,5 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 2500 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 130 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą.

Okręty wyposażone były w 10 wyrzutni torped kalibru 450 mm (cztery wewnętrzne na dziobie, dwie na rufie oraz cztery zewnętrzne), z łącznym zapasem 12 torped. „Daphné” otrzymał dodatkowo działo pokładowe kal. 75 mm. Załoga jednego okrętu składała się z 4 oficerów oraz 39 podoficerów i marynarzy.

Przebieg służby Okręty typu Diane zostały wcielone do służby w Marine nationale w latach 1916-1917. Otrzymały numery ewidencyjne Q107 i Q108. „Diane” podczas wojny operowała na Atlantyku. 11 lutego 1918 roku nieopodal La Rochelle, podczas misji eskortowania czteromasztowego żaglowca „Quevilly”, z nieznanych przyczyn na okręcie nastąpiła wewnętrzna eksplozja, w wyniku której jednostka zatonęła wraz z całą załogą.

„Daphné” po wojnie poddano modernizacji, m.in. skrócono czas zanurzania i zainstalowano nowy peryskop. Jednostka pełniła służbę do lutego 1935 roku, kiedy została skreślona z listy floty.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia