Joʻraqul Toʻrayev (ros. Джуракул Тураев, Dżurakuł Turajew; ur. 20 marca 1922 w kiszłaku Kalija w Uzbekistanie, zm. 1998 w Dżyzaku) – radziecki wojskowy, major, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Urodził się w uzbeckiej rodzinie chłopskiej. Skończył 7 klas szkoły, pracował w kołchozie, od 1941 służył w Armii Czerwonej i uczestniczył w wojnie z Niemcami, od 1943 należał do WKP(b). Walczył m.in. na Froncie Briańskim, Centralnym i Białoruskim, był dwukrotnie ranny, szczególnie wyróżnił się podczas walk w obwodzie poleskim (obecnie terytorium obwodu homelskiego) jako celowniczy działa 1007 pułku artylerii lekkiej 46 Lekkiej Brygady Artylerii 12 Dywizji Artylerii 65 Armii Frontu Białoruskiego w stopniu starszego sierżanta 21 grudnia 1943, gdy zniszczył 12 czołgów wroga i 2 ciężkie działa samobieżne Ferdinand. Później był słuchaczem podolskiej szkoły artylerii ewakuowanej do Buchary, po ukończeniu której w 1945 ze stopniem młodszego porucznika służył w Turkiestańskim Okręgu Wojskowym w Aszchabadzie, a w 1953 w stopniu majora został przeniesiony do rezerwy ze względu na stan zdrowia. Był instruktorem rejonowego komitetu partyjnego w Dżyzaku i sekretarzem partyjnego komitetu kołchozu.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (29 marca 1944) Order Lenina (29 marca 1944) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Medal „Za Odwagę” (14 lipca 1943) I inne.
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=23430 (ros.)
Kategoria:Majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Uzbeccy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za Odwagę” (ZSRR) Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 1998