thumb|Oospory w tkankach porażonego liścia thumb|Obumierająca plantacja ogórków, porażona przez Pseudoperonospora cubensis Wroślikowce (Peronosporales E. Fisch.) – rząd organizmów zaliczany do grzybopodobnych lęgniowców.
Morfologia i rozwój Grzyby mikroskopijne, endobionty. Ich strzępki rozwijają się między komórkami porażonych roślin, do wnętrza komórek wpuszczają tylko ssawki pobierające niezbędne dla patogenów substancje odżywcze i wodę. Rozmnażają się zarówno bezpłciowo, jak i płciowo. Rozmnażanie bezpłciowe odbywa się poprzez zoosporangia, w których wytwarzane są zarodniki pływkowe. Rozmnażanie płciowe to oogamia, w wyniku której powstają grubościenne oospory.
Plechę wroślikowców tworzą dość grube (8–12 μm) strzępki będące komórczakami. Konidiofory mają dość różnorodną budowę, ale zazwyczaj zdeterminowaną długość (tzn. nie skracają się podczas konidiogenezy). Zarodniki pływkowe o nerkowatym kształcie. Z zagłębienia wyrastają dwie wici, przy czym jedna z nich skierowana jest do tyłu. U przedstawicieli rodzaju Peronospora wici brak. Jest to przystosowanie do życia w środowisku lądowym.
Systematyka Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Peronosporidae, Peronosporea, Incertae sedis, Oomycota, Chromista.
Rząd Oomycetes utworzył Eduard Fischer w 1892 r. Według aktualizowanej klasyfikacji Species Fungorum do rzędu Peronosporales należą: rodzina Crypticolaceae M.W. Dick 1998 rodzina Ectrogellaceae Cejp 1959 rodzina Myzocytiopsidaceae M.W. Dick 1997 rodzina Peronosporaceae de Bary 1863 – wroślikowate rodzina Pontismataceae H.E. Petersen 1909 rodzina Pythiaceae J. Schröt. 1893 rodzina Pythiogetonaceae M.W. Dick 1999 rodzina Salisapiliaceae Hulvey, Nigrelli, Telle, Lamour & Thines 2010 rodzina Sirolpidiaceae Sparrow ex Cejp 1959 rodziny Incertae sedis: rodzaj Achlyopsis De Wild. 1896 rodzaj Calycofera R. Benn. & Thines 2017 rodzaj Endosphaerium D’Eliscu 1977 rodzaj Pseudopythium Sideris 1930 Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum. Nazwy polskie według A. Skirgiełło.
Znaczenie Są przeważnie pasożytami obligatoryjnymi i patogenami, głównie dwuliściennych. Niektóre porażają nadziemne części roślin, głównie liście i powodując choroby zwane mączniakami rzekomymi. Charakterystycznym objawem tych chorób są żółte, chlorotyczne plamy na górnej stronie blaszki liściowej i biały nalot na dolnej stronie. Inne atakują części podziemne, wywołując choroby zwane fytoftorozami i zgorzelami. Wszystkie określa się jako choroby roślin wywołane przez lęgniowce. Są to groźne choroby, często prowadzące do obumarcia roślin i powodujące duże szkody w rolnictwie i leśnictwie.
Przypisy .