Zbigniew Henryk Paszta (ur. 8 lipca 1937 w Białymstoku, zm. 19 kwietnia 1981 w Sanoku) – polski chemik, pracownik przemysłu gumowego związany z Sanokiem.
Życiorys thumb|240px|Grobowiec Zbigniewa Paszty Zbigniew Henryk Paszta urodził się 8 lipca 1937 w Białymstoku. Był synem Henryka i Jadwigi z domu Świrydowicz. W 1953 zdał maturę w Państwowej Szkole Ogólnokształcącej stopnia podstawowego i licealnego w Żarach. Od tego roku prowadził studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, które ukończył w 1958 z tytułem magistra chemii.
27 grudnia 1961 podjął pracę w Sanockich Zakładach Przemysłu Gumowego „Stomil” w Sanoku. W fabryce z niewieloma fachowcami wykwalifikowanej kadry pracował początkowo jako technolog oddziałowy (i równolegle zastępca kierownika działu konfekcji i wulkanizacji), na stanowisku mistrza (1962), odznaczał się zaangażowaniem, często był czynny dziennie po kilkanaście godzin. Poza działaniem w ramach produkcji był aktywny na polu organizacyjnym, społecznym, partyjnym (np. jako przewodniczący Rady Robotniczej w latach 1968-1972), kulturalno-oświatowym, sportowym. Później, od 1972 do 1977 był zastępcą dyrektora ds. produkcji i obrotu towarowego. Od 1977 sprawował stanowisko dyrektora naczelnego SZPG „Stomil” w Sanoku. 6 listopada 1977 został wybrany członkiem egzekutywy Komitetu Zakładowego PZPR w SZPG „Stomil” w Sanoku.
Na przełomie 1980/1981 zaistniały trudne miesiące dla Stomilu z uwagi na wyniki kontroli NIK wykazującej brak osiągnięcia pożądanego celu po rozbudowie fabryki z lat 1974-1978, zmiany personalne w kierownictwie, wdrożenie planu naprawczego. Dyrektor Paszta od końca marca przebywał w sanatorium. W Wielką Sobotę 18 kwietnia 1981 stracił przytomność w swoim domu, a następnego dnia rano 19 kwietnia 1981 zmarł w sanockim szpitalu w wieku 44 latData śmierci 19 kwietnia 1981 została wpisana w księdze cmentarnej, wskazana na inskrypcji nagrobnej oraz wydrukowana w nekrologu w dzienniku „Nowiny”, zob. . Ponadto współpracownik Zbigniewa Paszty w swoich wspomnieniach podał czas zgonu w Niedzielę Wielkanocną 1981, która przypadła na dzień 19 kwietnia, zob. Datę zgonu 18 kwietnia 1981 podała „Gazeta Sanocka – Autosan”, zob. W wydanej w 2020 monografii SZPG „Stomil” w Sanoku podano, że Zbigniew Paszta zmarł na zawał serca Waldemar Bałda podał, że Zbigniew Paszta poniósł śmierć w wypadku samochodowym, zob. . Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Sanoku 21 kwietnia 1981Tu podano dzień pogrzebu 22 kwietnia 1981, zob. . Nagrobek został ufundowany przez sanocką fabrykę „Stomil”. Jego żoną była Barbara z domu Najdzicz (1935-1982), córka Bronisława i Apolonii.
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Srebrny Krzyż Zasługi. Medal 30-lecia Polski Ludowej (1975). Odznaka „Za zasługi dla przemysłu chemicznego”. Odznaczenia resortowe. Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa”. Odznaka „Zasłużony dla Sanoka”. Odznaka „Zasłużony Działacz Polskiego Związku Podnoszenia Ciężarów”.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Członkowie Komitetów Zakładowych PZPR Kategoria:Ludzie urodzeni w Białymstoku Kategoria:Ludzie związani z Żarami Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Za Zasługi dla Pożarnictwa Kategoria:Odznaczeni odznaką „Za zasługi dla przemysłu chemicznego” Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Zasłużony dla Sanoka” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Kategoria:Pracownicy fabryki przemysłu gumowego w Sanoku Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Zmarli w 1981