Test Hintona – jedna z metod diagnostycznych, dokonywana przy podejrzeniu zarażenia pacjenta kiłą. Metodę tę opracował i nadał jej nazwę amerykański fizyk William A. Hinton. Metoda zyskała największą popularność w placówkach amerykańskich.
Przeprowadzenie i mechanizm testu Metoda polega na zmieszaniu ze sobą surowicy badanej z odczynnikiem, na który składają się głównie glicerol, cholesterol i esencja z mięsa wołowego. W odczynniku znajdują się antygeny, mające zareagować z surowicą i wywołać aglutynację.
Udowodniono, że test Hintona, mimo że jest modyfikacją testu Wassermana, to jednak bazuje na wykrywaniu nieco innych substancji. Zmiany jednak występują na poziomie immunochemicznym.
Skuteczność testu Test został opracowany jako tańsza alternatywa dla testu Wassermana, i, będąc jego modyfikacją, wykazuje korelację wyników na poziomie 91,6% przy 500 przebadanych próbkach. Podobny poziom korelacji występuje przy porównaniu z testem Kohna, czy testem Sigmy. Spośród tejże grupy 500 pacjentów test Hintona tylko 4 razy dał wynik fałszywie pozytywny (skuteczność powyżej 99%).
Przypisy
Kategoria:Diagnostyka medyczna