alt=Budynek siedziby głównej Instytutu Brookingsa w Waszyngtonie|mały|Siedziba główna Instytutu Brookingsa w Waszyngtonie
Brookings Institution, Instytut Brookingsa – think tank amerykański z siedzibą w Waszyngtonie. Zajmuje się działalnością badawczą i edukacyjną w dziedzinie nauk społecznych, przede wszystkim w obszarze ekonomii, polityki miejskiej, administracji, polityki zagranicznej, oraz ekonomii globalnej i ekonomii rozwoju. Jego statutową misją jest, aby „zapewniać innowacyjne i praktyczne rekomendacje, które służą trzem szerokim celom: umacnianiu amerykańskiej demokracji; promowaniu gospodarczego i społecznego dobrobytu, bezpieczeństwa i szans życiowych wszystkich Amerykanów; i staraniu o bardziej otwarty, bezpieczny, dostatni i partnerski układ międzynarodowy”.
Brookings prowadzi pięć programów badawczych w siedzibie w Waszyngtonie (Badania Ekonomiczne, Polityka Zagraniczna„Foreign Policy”., Badania Administracyjne„Governance Studies”., Światowa Gospodarka i Rozwój„Global Economy and Development”. i Polityka Miejska„Metropolitan Policy Program”.), oraz trzy centra międzynarodowe, z siedzibą w Doha w Katarze (Centrum Brookings-Doha„Brookings Doha Cinter”.), w Pekinie w Chinach (Centrum Polityki Publicznej Brookings-Tsinghua„Brookings-Tsinghua Center for Public Policy”.) i w Nowym Delhi w Indiach (Brookings India„Brookings India”.).
Brookings został wielokrotnie uznany za jeden z czołowych amerykańskich i światowych think tanków, np. ranking Uniwersytetu Pensylwanii 2015 Global Go To Think Tanks Report wyróżnił go jako „think tank roku”.
Brookings deklaruje, że jego kadra „reprezentuje różnorodne światopoglądy” i opisuje się jako bezpartyjny, natomiast media opisują go czasem jako centrowy lub liberalny. W badaniu transkryptów sesji Kongresu USA z okresu od 1993 do 2002 roku stwierdzono, że na Instytut powoływali się niemal równie często politycy konserwatywni, jak i liberalni, umiejscawiając go na tej osi politycznej przy skali 1–100% w 53%. Badanie to wskazało też, że Brookings było najczęściej przywoływanym przez media i polityków amerykańskich think tankiem.
Stanowiska polityczne alt=Admirał Michael Mullen przemawiający na wykładzie w Brookings Institution|mały|Adm. Michael Mullen na wykładzie w Brookings Institution Zgodnie z amerykańskimi zasadami funkcjonowania organizacji non-profit typu 501(c)(3), Brookings określa się jako organizacja niezależna politycznie. Badanie naukowców z UCLA z 2005 r. określiło jego tendencje polityczne jako centrowe, ponieważ równie często odwoływali się do niego liberalni i konserwatywni politycy. W tekstach „The New York Times” nazywano tę organizację zarówno liberalną, centrowo-liberalną, centrową, jak i konserwatywnąThe New York Times, Closing Guantanamo.Next Generation of Conservatives (By the Dormful) by Jason DeParle, „The New York Times”, June 14, 2005.ECONOMIC VIEW; Friedman And Keynes, Trading Pedestals by Tom Redburn, „The New York Times”, September 24, 2000.Marshall A. Robinson, 83, Former Foundation Chief, Dies by Wolfgang Saxon, „The New York Times”, January 13, 2006.Air Force’s Newest Jet Fighter Is in Fierce Fight, in Capitol by Elizabeth Becker, „The New York Times”, September 8, 1999.The Way to Save „The New York Times”, February 20, 2006.. „The Washington Post” opisywał Brookings jako centrowy i liberalnyMr. Obama’s Jobs Plan „The Washington Post”, December 9, 2009.Stumping for Attention To Deficit Disorder by Lori Montgomery, „The Washington Post”, June 21, 2007.The Unbelievable Karl Rove by Dan Froomkin, „Washingtonpost.com”, November 13, 2006.2003 Budget Completes Big Jump in Spending by Glenn Kessler, „The Washington Post”, April 15, 2002.. W 1977 roku tygodnik „Time” nazwał go „głównym liberalnym think tankiem w kraju. „Newsweek” opisał Brookings jako „centrowy”Economists Agree: Unemployment Will Stay High Through November, „Newsweek”, May 25, 2010., a „Politico” jako „centro-lewicowyReid J. Epstein, Jon Huntsman veers campaign to Brookings, „Politico” November 14, 2011.”. Lewicowa organizacja strażnicza Fairness and Accuracy in Reporting określiła go jako konserwatywnySam Husseini, „Brookings: The Establishment’s Think Tank”, Extra!, Fairness and Accuracy in Reporting (November/December 1998).Lawrence Soley, „Brookings: Stand-In for the Left”, Extra!, Fairness and Accuracy in Reporting (1991).Michael Dolny, „Think Tanks in a Time of Crisis”, Extra!, Fairness and Accuracy in Reporting (March/April 2002)..
Niektórzy komentatorzy lewicowi dowodzą, że wbrew swojej centrolewicowej reputacji, eksperci polityki zagranicznej z Brookings byli między innymi przychylni polityce międzynarodowej administracji G.W. BushaVery Serious Indeed by Matthew Yglesias, „Atlantic Monthly”, August 24, 2007.The Truth Behind the Pollack-O’Hanlon Trip to Iraq by Glenn Greenwald, Salon.com.. Matthew Yglesias z „Vox” wskazał, że tacy przedstawiciele Instytutu jak Michael E. O’Hanlon często zgadzają się z ekspertami konserwatywnych organizacji, takich jak American Enterprise Institute, lub Project for a New American Century. Pracownik i dyrektor naukowy Brookings, Benjamin Wittes jest członkiem konserwatywnego Instytutu Hoovera, gdzie zasiada w Grupie Zadaniowej do Spraw Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Prawa. Członkowie Brookings służyli zarówno w republikańskich i demokratycznych administracjach, np. Republikanie Jon Huntsman, Ben Bernanke i Mark McClellan, czy Ron Haskins i Martin IndykThe Brookings Institution Experts..
W radzie nadzorczej Brookings zasiada kilku prominentnych członków Partii Demokratycznej, takich jak Laura Tyson, była przewodnicząca Rady Doradców Ekonomicznych za administracji Billa Clintona, ale również szereg centrowych Republikanów, takich jak Kenneth Duberstein, były szef sztabu Ronalda Reagana. Oprócz działaczy politycznych, w skład rady wchodzi też wielu przedstawicieli biznesu i przemysłu, tacy jak Philip H. Knight, prezes Nike, Dominic Barton, menedżer McKinsey & Company, Suzanne Nora Johnson, była wiceprezeska Goldman Sachs, czy Aditya Mittal, menedżer ArcelorMittal na Europę.
Historia 1916–1979 mały|Założyciel, Robert S. Brookings Brookings został założony w 1916 roku jako Instytut Badań Rządowych (ang. Institute for Government Research – IGR), z misją, aby stać się „pierwszą prywatną organizacją poświęconą analizie problemów polityki publicznej na poziomie krajowymBrookings Institution History Brookings Institution.”.
Założyciel Instytutu, filantrop Robert S. Brookings (1850–1932), sfinansował pierwotnie utworzenie trzech organizacji: IGR, Instytutu Ekonomii, i Zakładu Studiów Podyplomowych im. Roberta Brookingsa przy Washington University in St. Louis. W 1927 r. organizacje zostały połączone, tworząc razem Brookings Institution.
Podczas Wielkiego Kryzysu, ekonomiści Brookings prowadzili na zlecenie prezydenta Franklina D. Roosevelta zakrojone na szeroką skalę badania przyczyn i mechanizmów recesji. Pierwszy prezes Instytutu, Harold Moulton, wraz z innymi naukowcami z Brookings, wiódł w późniejszym czasie ruch sprzeciwu przeciw polityce Nowego Ładu Roosevelta, ponieważ uważał, że szkodzi ona ożywieniu gospodarczemuBrookings History: The Depression.. Wraz z przystąpieniem Stanów Zjednoczonych do Drugiej Wojny Światowej w 1941 roku, przedstawiciele Brookings brali udział we wspieraniu kolejnych administracji w badaniach i organizacji mobilizacji wojennej.
W 1948 roku, Brookings został poproszony przez amerykańskie władze o przygotowanie propozycji realizacji Programu Odbudowy Europy. Przedstawiony projekt stanowił podstawę ekonomicznej organizacji Planu MarshallaBrookings History: War and Readjustment..
W 1952 roku, rolę prezesa Instytutu przejął Robert Calkins. Uzyskał dla organizacji granty w Fundacji Rockefellera i Fundacji Forda, które zapewniły jej długotrwałą stabilność finansową. Zreorganizował Brookings, dzieląc go na programy badawcze w obszarach Badań Ekonomicznych, Badań Administracyjnych i Badań Polityki Zagranicznej. W 1957 roku Instytut przeniósł się z Jackson Avenue do nowego centrum badawczego przy Dupont Circle w Waszyngtonie – w sąsiedztwie nazywanym „Think Tank Row”, ponieważ placówki mają tam również m.in. think tanki Carnegie Endownment, Peterson Institute, American Enterprise Institute, czy Aspen InstituteBrookings History: Academic Prestige..
Kermit Gordon objął kierownictwo nad Brookings w 1967 roku. Zainicjował w 1969 r. programy badawcze dotyczących budżetu federalnego pod nazwą „Określanie Krajowych Priorytetów”. Rozszerzył też programy Badań Polityki Zagranicznej na obszary bezpieczeństwa narodowego i obronności. Po wyborze Richarda Nixona na prezydenta w 1968 roku relacje między Brookings i Biały Domem pogorszyły się; doradca Nixona, Charles Colson zażartował w tym okresie, że należałoby podłożyć pod Instytut bombę. Mimo to w latach 70. Brookings proponowano nadal więcej zadań ze strony władz federalnych, niż był w stanie przyjąćBrookings History: National Doubts and Confusion..
1980–2015 mały|Prezydent Federacji Rosyjskiej Dmitrij Miedwiediew na spotkaniu w Brookings 14 kwietnia 2010 roku, podczas wizyty w USA w czasie Szczytu ONZ ws. Bezpieczeństwa Jądrowego mały|José María Figueres, były prezydent Kostaryki, na wykładzie w Brookings Institution W latach 80. Instytut funkcjonował w warunkach narastającej polaryzacji ideologicznej i intensywności debat intelektualnych i politycznych. Ważnym obszarem badawczym stało się zagadnienie rosnącego deficytu budżetu rządu federalnego USA, oraz niewydolności administracyjnej i bezpieczeństwa narodowego. Bruce MacLaury, czwarty prezes Brookings, otworzył w tym czasie Centrum Edukacji Polityki Publicznej, które organizuje warsztaty, konferencje i publiczne programy edukacyjneBrookings History: Setting New Agendas..
W 1995 roku piątym prezesem Brookings został Michael Armacost, który przewodził przekształceniom organizacji u progu XXI wieku. Pod kierunkiem Armacosta uruchomiono w Brookings nowe interdyscyplinarne centra badawcze, takie jak Centrum Polityki Miejskiej, oraz Centrum Badań Azji Północno-Wschodniej.
W 2002 roku szóstym prezesem Brookings został Strobe Talbott. W niedługim czasie, Instytut otworzył nowe programy: Centrum Polityki Bliskowschodniej Saban i Centrum Badań Chin Johna L. Thorntona. W październiku 2006 roku Brookings ogłosił utworzenie Centrum Brookings-Tsinghua w Pekinie. W lipcu 2007 roku Instytut poinformował o utworzeniu Centrum Engelberga ds. Reformy Służby Zdrowia, kierowanego przez Marka McClellana, oraz Centrum Brookings-Doha w Katarze w październiku 2007 r., pod kierunkiem Hady Amr.
Oddziaływanie polityczne