Mikrotypografia (inaczej typografia detalu) – zestaw technik i metod składu, których stosowanie na poziomie znaku (litery) polepsza szarość kolumny, a co za tym idzie, czytelność tekstu. Często zestawiana z makrotypografią, rozumianą synonimicznie z układem typograficznym, layoutem.
Głównym teoretykiem mikrotypografii był szwajcarski typograf Jost Hochuli, który opisał jej zasady w książce Detal w typografii (oryg. Das Detail in der Typografie, pierwodruk w 2005 r.).
Elementy mikrotypografii litera; odstęp międzyliterowy; wyraz; odstęp międzywyrazowy; wiersz; odstęp międzywierszowy (inaczej interlinia); kolumna.
Metody mikrotypografii Dobrą szarość kolumny można uzyskać dzięki harmonii między mikro- a makrotypografią. Na poziomie mikrotypograficznym wpływ na szarość kolumny w tekście mają: korekta optyczna; tracking, kerning; stosowanie kapitalików; stosowanie cyfr nautycznych; stosowanie ligatur; odpowiednie justowanie; odpowiedni dobór interlinii; dzielenie wyrazów.
Przypisy
Bibliografia Robert Bringhurst, Elementarz stylu w typografii, Kraków 2013. Jost Hochuli, Detal w typografii, Kraków 2009. Michael Mitchell, Susan Wightman, Typografia książki. Podręcznik projektanta, Kraków 2012. Robert Oleś, Niewidoczny znaczy dobry. Korekta optyczna, w: „2+3D”, nr 21 (2006), dostęp on-line.
Kategoria:Typografia