thumb|Naszywki na mankietach umundurowania funkcjonariuszy jednostki thumb|Erich Mielke nadaje jednostce imię Feliksa Dzierżyńskiego (15 grudnia 1967) thumb|Erich Mielke (2 od prawej) dekoruje sztandar jednostki Wachregiment „Feliks E. Dzierzynski” (Pułk Wartowniczy im. Feliksa Dzierżyńskiego) – elitarna zmotoryzowana jednostka strzelecka w sile de facto dywizji, podległa Ministerstwu Bezpieczeństwa Państwowego NRD, stanowiąca jego zaplecze wojskowo-operacyjne, uhonorowana imieniem Feliksa Dzierżyńskiego, założyciela radzieckiego Czeka.
Historia Jednostkę sformowano w 1953 na bazie utworzonego w 1951 r. Batalionu Wartowniczego A (Wachbataillon A). Jej głównym zadaniem była ochrona członków kierownictwa SED i rządu NRD, przez zapewnienie bezpieczeństwa osiedlom, które zamieszkiwali m.in. przy Majakowskiring w Berlinie (1950-1990) i następnie w Waldsiedlung Wandlitz pod Berlinem (1960-1990), oraz zajmowanych przez nich budynków m.in. KC SED, Rady Państwa, Rady Ministrów, Izby Ludowej, Sądu Najwyższego czy Szpitala Rządowego. Pełniła też rolę straży resortowej MBP, strzegąc około 45 obiektów samego ministerstwa oraz struktur terenowych – zarządów okręgowych Bezpieczeństwa Państwowego (Bezirksverwaltungen des MfS, BV). Jednostka była określana „czerwoną gwardią” (Rote Garde), politycznie niezawodną wewnętrzną siłą bezpieczeństwa, składającą się z tzw. „żołnierzy politycznych” (politische Soldaten) szczególnie oddanych partii i państwu. Ich szczególny status podkreślały specjalna przysięga wierności, lepsze uposażenie i umundurowanie z naszywkami jednostki na mankietach, czy częste przepustki żołnierzy służby zasadniczej. Personel jednostki miał opinię wyniosłego i aroganckiego w kontaktach z ludnością.
Jednostkę kierowano również do tłumienia jakichkolwiek oznak niesubordynacji społeczeństwa, m.in. miała swój udział w wydarzeniach – z dnia 17 czerwca 1953 – tłumieniu powstania robotniczego oraz z dnia 13 sierpnia 1961 – rozpoczęciu budowy Muru Berlińskiego.
Na jej uzbrojeniu była też broń przeciwpancerna, przeciwlotnicza oraz ponad 400 transporterów opancerzonych.
Jednostka została rozformowana w grudniu 1989.
Struktura Oddział 1 (Kommando 1) w Berlinie-Adlershof Oddział 2 (Kommando 2) w Erkner, Frankfurcie nad Odrą Oddział 3 (Kommando 3) w Teupitz Oddział 4 (Kommando 4) w Eberswalde-Finow, później (w połowie 1980), w Erkner, Prenden i Biesenthal Oddział 5 (Kommando 5) w Berlinie do 1982, następnie we Freienbrink, Ahrensfelde Szkoła Wartowniczo-Ochronna (Fachschule WSE – Wach- und Sicherungseinheit) w Schönebeck, następnie w Ahrensfelde, szkoła oficerska w pewnym czasie formalnie wchodząca na prawach wydziału w skład Wyższej Szkoły Prawniczej MBP (Juristische Hochschule MfS – JHS) w Poczdamie
Stan osobowy Jednostka składała się z ponad 11 200 funkcjonariuszy, w tym 2500 oficerów, 8735 żołnierzy służby zasadniczej i 9 personelu cywilnego, w tym około 390 kobiet.
Dowódcy 1954-1958 – ppłk Werner Barth 1959-1962 – gen. mjr Günter Wolf 1962-1972 – gen. mjr Heinz Gronau 1972-1987 – płk (od 1976 gen.) Bernhard Elsner 1987-1990 – gen. mjr Manfred Döring
Przypisy
Bibliografia Hagen Koch, Peter Joachim Lapp: Die Garde des Erich Mielke – Der militärisch-operative Arm des MfS – Das Berliner Wachregiment „Feliks Dzierzynski”, Helios-Verlag Aachen 2008, .
Linki zewnętrzne hasło nt. jednostki
Kategoria:Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego NRD