Pozycja depresyjna – w teorii relacji z obiektem wg Melanie Klein, drugi z dwóch sposobów organizacji przeżyć przez niemowlęta, pojawiający się ok. 4–6. miesiąca życia dziecka. W tym czasie dziecko zaczyna postrzegać obiekt (matkę) jako całościowy (zarówno dobry – zaspokajający, jak i zły – frustrujący). Ponadto dziecko zaczyna zauważać, że obiekt jest odrębny od niego samego, w związku z tym lęki, które dominują w tym okresie dotyczą losu dobrego obiektu (w przeciwieństwie do pozycji schizo-paranoidalnej w której lęki dotyczą zagrożenia siebie). Pozycja depresyjna, tak jak pozycja schizo-paranoidalna, nie jest jedynie etapem rozwojowym, ale sposobem organizacji doświadczeń. W związku z tym oscylacja pomiędzy tymi pozycjami występuje przez całe życie.
Zobacz też pozycja schizo-paranoidalna
Przypisy
Bibliografia Współczesna psychoanaliza brytyjska, pod red. Budd S. Rusbringer R., 2013, Oficyna Ingenium Wprowadzenie do teorii Melanie Klein, Hanna Segal, 2022, Wydawnictwo ISPHS
Kategoria:Psychologia rozwoju człowieka