Kidane Kale (dosł. "Początek, Słowo") znany lepiej jako AbijeAndrzej Bartnicki, Joanna Mantel-Niećko, Historia Etiopii, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987, s. 199-201 (ur. ? – zm. około 1745) – władca Szeua w latach 1718–1744 lub 1745Według Bartnickiego Abije żył do 1745 roku.. Nosił tytuł meridazmacza i był ważnym amharskim możnowładcą osiemnastowiecznej Etiopii. Był synem poprzedniego władcy szeuańskiego o imieniu Sebestianos. Żoną Abije była ueizero Tagunestija, córka zarządcy Mamameder. Nie jest do końca pewne ile lat rządził Abije w Szeua. Według Mordechaia Abira okres jego rządów trwał dwadzieścia pięć latMordechai Abir Ethiopia: The Era of the Princes, The Challenge of Islam and the Re-unification of the Christian Empire (1769-1855), London, Longmans, 1968, s. 147, zaś wedle angielskiego podróżnika Williama Cornwallisa Harrisa piętnaście lat.
Życiorys Początek rządów Abije odziedziczył tron Szeua po śmierci swojego ojca i początkowo ustanowił swoją stolicę w Har Amba. Według Donalda Levine'a Sebestianos zmarł wskutek osobliwego wypadkuDonald N. Levine, Wax and Gold: Tradition and Innovation in Ethiopia Culture, Chicago, University Press, 1972, p. 33. Otóż Abije odbudowywał niektóre z kościołów zniszczonych przez muzułmańską inwazję imama Grania, która miała miejsce w XVI wieku. Jeden z odnawionych przez Abije kościołów znajdował się w Dokakit i był pod wezwaniem świętego Michała. Część ceremonii związanej z nowo odbudowaną świątynią wymagała tabotuEtiopska replika Arki Przymierza. z kościoła w Ajne, gdzie mieszkał jego ojciec. Tabot został potajemnie usunięty z Ajne i przeniesiony do Dokakit przez Abije. Sebestianos potraktował to jako akt buntu i postanowił schwytać oraz zdyscyplinować swego syna. W wynikłej później walce, jeden ze sług Abije przypadkowo zabił meridazmacza Sebestianosa.
Konflikt z cesarzem Ponieważ Sebestianos odmówił złożenia hołdu cesarzowi Etiopii, krótko po dojściu do władzy Abije miał do czynienia z atakiem armii etiopskiego cesarza Jozuego II KuareńczykaWe wcześniejszych stuleciach Szeua było prowincją Etiopii, a stała się nią ponownie w 1889.. Mimo iż zaatakowany przeżył zagrożenie bez szwanku, źródła różnią się co do szczegółów cesarskiej wyprawy. Mordechai Abir podał wersję, według której pośrednicy obu stron umówili się, że w zamian za ofiarowanie daniny Abije oficjalnie uzyska tytuł meridazmacza. Harold Marcus uważał, iż Jozue II był bardziej skupiony na walkach z plemieniem Uello Oromo, znajdującym się bliżej jego ośrodka władzy w stolicy GonderzeHarold G. Marcus, The Life and Times of Menelik II: Ethiopia 1844-1913, Lawrenceville, Red Sea Press, 1995, p. 8. Z kolei Donald Levine postawił tezę zakładającą, że Abije spotkał się z Kuareńczykiem i pokonał go w walce.
Późniejsze lata Abije kontynuował wojskową konsolidację chrześcijańskich księstw zlokalizowanych dookoła Szeua i toczył walki z Oromami, najeżdżającymi Etiopię od XVI wieku. Według relacji niemieckiego misjonarza Johanna Ludwiga Krapfa, Abije pokonał władcę miasta Menz zwanego Gole, a następnie przyłączył ten region do Sheua. Abije zmarł w walce z Karaju Oromo, na południe od Jifat i został pochowany w swojej stolicy Dokakit. Następcą Abije został jego syn znany jako Amhajes SprawiedliwyAndrzej Bartnicki, Joanna Mantel-Niećko, Historia Etiopii, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987, s. 201.
Zobacz też Etiopistyka Abba Sjeru Guangul Aligaz z Jedżu Sahle Syllasje Mikael Syul
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Andrzej Bartnicki, Joanna Mantel-Niećko, Historia Etiopii, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydaw., 1987. Harold G.Marcus, The Life and Times of Menelik II: Ethiopia 1844-1913, Lawrenceville: Red Sea Press, 1995, . Mordechai Abir, Ethiopia: The Era of the Princes; The Challenge of Islam and the Re-unification of the Christian Empire (1769-1855), London: Longmans, 1968.
Kategoria:Historia Etiopii Kategoria:Zmarli w 1745 Kategoria:Władcy Szeua