thumb|Grób Tadeusza Bulskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Tadeusz Bulski (ur. 8 lipca 1903 w Mrzygłodzie, zm. 8 czerwca 1966 w Warszawie) – polski lekarz ginekolog położnik, profesor doktor habilitowany nauk medycznych, kierownik I Kliniki Położnictwa i Chorób Kobiecych Akademii Medycznej w Warszawie.
Życiorys Studia ukończył w roku 1928 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego.
W roku 1930 rozpoczął pracę w Klinice Położnictwa i Chorób Kobiecych Uniwersytetu Warszawskiego, kierowanej wówczas przez prof. Adama Ferdynanda Czyżewicza, z którą związany był przez całe życie zawodowe z przerwą na czas wojny i okupacji. Początkowo pracował jako wolontariusz, następnie jako młodszy asystent. W sierpniu 1939 został zmobilizowany, po 17 września przeszedł ze swym oddziałem do Rumunii, a następnie dostał się do Francji, gdzie wstąpił do I Dywizji Grenadierów, w szeregach której wziął udział w walkach na Linii Maginota. Po klęsce Francji trafił do niewoli i przez pozostały okres wojny kierował szpitalem w stalagu w Willingen w BadeniiSkarbek M.: Dwie niezwykłe osobowości; [w:] Puls 2018:4, s. 44..
Po wojnie, na przełomie lat 1946/47 powrócił do Polski i ponownie podjął pracę w klinice przy pl. Starynkiewicza w Warszawie, początkowo jako starszy adiunkt, a następnie zastępca kierownika. W roku 1948 obronił pracę habilitacyjną, a w roku 1954 otrzymał tytuł profesora. 13 stycznia 1955 został odznaczony Medalem 10-lecia Polski Ludowej - Uchwała Rady Państwa z dnia 13 stycznia 1955 r. nr 0/114 - na wniosek Ministra Zdrowia..
Od 1 października 1958, po przejściu prof. Czyżewicza na emeryturę, objął stanowisko kierownika I Klinice Położnictwa i Chorób Kobiecych Akademii Medycznej w Warszawie. Dzięki jego staraniom nastąpiła rozbudowa Kliniki o nowoczesny na owe czasy budynek, w którym pomieszczono ambulatorium i kilka nowych pracowni (rentgenowska, a później także ultrasonograficzna, serologiczna, cytologiczna i histopatologiczna), utworzono także zakład endokrynologii ginekologicznej oraz pierwszy i jedyny wówczas w Polsce oddział andrologiiSkarbek M.: Dwie niezwykłe osobowości; [w:] Puls 2018:4, s. 45..
W latach 50. zainicjował pionierskie badania nad kardiotokografią płodu, metodą EKG oraz elektroakustyczną, które uwieńczone skonstruowaniem w roku 1961 prototypu Audiokardiometru PS-61. Z jego inicjatywy rozwinięto oraz wprowadzono do praktyki klinicznej pojęcie porodu kierowanego i znieczulanego. Jest także autorem modyfikacji prowadzenia porodu miednicowego, zajmował się ponadto diagnostyką i leczeniem niepłodności kobiecej, terapią hormonalną i balneologiczną.
Zmarł w Warszawie 8 czerwca 1966, pochowany został na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 17-2-18,19) z żoną Małgorzatą Serini-Bulską, również ginekolożką.
Publikacje Dwa przypadki pęknięcia macicy w porodzie miednicowym z powodu dużego wodogłowia. Warszawa : Lek. Inst. Nauk. Wyd., 1948. Ginekologia. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich; 1967 (współautor: Małgorzata Bulska). Kliniczne znaczenie pierścienia granicznego (skurczowego). Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 1949. Poradnik małżeński. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1960. Podstawowe zasady pomocy ręcznej podczas porodu i wpływ na nie wyciągów tylnego płata przysadki mózgowej. Warszawa : Lek. Inst. Nauk. Wyd., 1948.
Przypisy
Bibliografia I Klinika Położnictwa i Ginekologii WUM (pol.) Towarzystwo Lekarskie Warszawskie [dostęp 2017-02-15]. Płoński J.: Fonokardiografia płodowa (praca doktorska), I-sza Klinika Położnictwa i Chorób Kobiecych Akademii Medycznej w Warszawie, promotor prof. dr med. Tadeusz Bulski, Warszawa, po 1961. M. Skarbek, Dwie niezwykłe osobowości, [w:] Puls 2018:4, s. 44–45.
Kategoria:Ludzie urodzeni w Mrzygłodzie Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy ginekolodzy Kategoria:Polscy wynalazcy Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1966