Franciszek Wilczyński (ur. 23 sierpnia 1842 w Łazach, zm. 23 maja 1865 w Sokołowie Podlaskim) – polski adiutant ks. Stanisława Brzóski w powstaniu styczniowym.
Syn kowala z Łazów, Józefa Wilczyńskiego i Marianny z Borkowskich. W chwili wybuchu powstania mieszkał w Łukowie. Jako 20-latek zagrożony był branką, co prawdopodobnie skłoniło go do przystąpienia do powstańców. W zimie 1863/1864 został adiutantem ks. Brzóski w randze porucznika. Wraz z Brzóską został schwytany przez Rosjan w Sypytkach 29 kwietnia 1865. Następnie obaj zostali skazani na śmierć i 23 maja 1865 powieszeni.
Jego imieniem w 2017 nazwane zostało rondo w ŁazachRondo w Łazach imienia Franciszka Wilczyńskiego, http://www.muzeum.lukow.pl (dostęp: 2018-08-29). Jedna z ulic w Sokołowie Podlaskim i Łukowie również nosi jego imię.
Przypisy
Bibliografia Pamiątka dla rodzin polskich: krótkie wiadomości o straconych na rusztowaniach, rozstrzelanych, poległych i zmarłych na wygnaniu syberyjskim i tułactwie ofiar z 1861-1866 roku: ze źródeł urzędowych, dzienników, jak niemniej z ustnych podań osób wiarygodnych i towarzyszy broni Cz.1, Kraków 1867, s. 171. Małgorzata Szczygielska, Adiutant wiekuisty Franciszek Wilczyński (1842-1865)
Kategoria:Urodzeni w 1842 Kategoria:Zmarli w 1865 Kategoria:Ludzie związani z Łukowem Kategoria:Ludzie związani z Sokołowem Podlaskim Kategoria:Powstańcy styczniowi – straceni przez władze rosyjskie Kategoria:Straceni przez powieszenie Kategoria:Straceni w Królestwie Kongresowym Kategoria:Więźniowie Cytadeli Warszawskiej (Królestwo Kongresowe)