Honestiores (łac. honestus 'szanowany, uczciwy' por. honos 'cześć, zaszczyt, chluba, honor'Etymonline : Honest, Słownik Wyrazów Obcych) – począwszy od II wieku p.n.e. wyższe klasy rzymskiego społeczeństwa (senatorzy, ekwici, żołnierze, urzędnicy państwowi oraz urzędnicy miejscy). Klasa ta miała wiele przywilejów prawnych (zwolnienie od kar okrutnych czy hańbiących), które nie przysługiwały humilioresGéza Alföldy Historia społeczna starożytnego i Rzymu Poznań 1998 s.151. Np. obraza wyrządzona członkowi stanu uprzywilejowanego przez przedstawiciela stanu niższego była traktowana jako "poważna" (iniuria atrox) i karana surowiej niż w sytuacji odwrotnej (actio iniuriarium aestimatoria). Zeznania świadka niższego stanu wymagały potwierdzenia przysięgą, od czego świadek stanu wyższego był zwalnianyKodeks Teodozjański 11,39,3 pr Edykt z roku 334. Formalne uprzywilejowanie nie zawsze było tożsame ze sprawowaną władzą, zwykle dużą rolę (większą niż senatorzy) odgrywali cesarscy niewolnicy i wyzwoleńcyAlföldy, op.cit. s.178, choć z punktu widzenia prawa niewolnik był "nikim" (Quod attinet ad ius civile, servi pro nullis habentur)Digesta 50,17,32.
Przypisy
Kategoria:Historia społeczna starożytnego Rzymu