– japońska tancerka warszawskiej sceny baletowej. Od września 2011 roku związana z Teatrem Wielkim – Operą Narodową, od września 2013 roku jako pierwsza solistka, a od stycznia 2020 pierwsza tancerka Polskiego Baletu Narodowego. Zakończyła karierę sceniczną 22 grudnia 2024 roku, żegnając się z warszawską publicznością w roli Małgorzaty Gautier w Damie kameliowej Johna Neumeiera.
Kariera artystyczna Wcześniejsze lata Naukę tańca rozpoczęła siódmym roku życia w Pekinie, gdzie pracował czasowo jej ojciec, więc przebywała tam z rodziną. Od 1997 roku kontynuowała naukę w Iwata Ballet School w Jokohamie, a od 2005 roku w kanadyjskiej Goh Ballet Academy w Vancouver. Zaraz po jej ukończeniu, w 2008 roku została tam solistką młodzieżowego zespołu Goh Ballet Youth Company. Po roku zaczęła poszukiwać swojego miejsca na scenie baletowej wędrując po świecie. Najpierw związała się z Norweskim Baletem Narodowym w Oslo (2008–2009), występowała gościnnie jako pierwsza solistka z zespołem objazdowym w Wielkiej Brytanii (2008), była solistką Compagnie Mezzo Ballet we Francji (2009), tańczyła krótko z w Stanach Zjednoczonych (2009) i przez dwa sezony była solistką baletu Chorwackiego Teatru Narodowego w Zagrzebiu (2009–2011). Tam dowiedziała się, że w Warszawie poszukują tancerzy w utworzonym niedawno Polskim Balecie Narodowym pod dyrekcją Krzysztofa Pastora. thumb|lewo|Yuka Ebihara
W Polsce W 2011 wystartowała w międzynarodowym przeglądzie (w tzw. audycji) chętnych tancerzy do pracy w Polskim Balecie Narodowym i została przyjęta. Rozpoczynała tu jako tancerka zespołu baletowego, by następnie w krótkim czasie awansować na kolejne szczeble zawodowe. W 2012 była już koryfejką, zaś w 2013 awansowała dwukrotnie – w styczniu na stanowisko solistki, a we wrześniu została pierwszą solistką. Osiągając najwyższą pozycję w strukturze artystycznej zespołu miała już w dorobku kilka czołowych partii w repertuarze Polskiego Baletu Narodowego. W 2014 została uznana za najlepszą tancerkę na polskiej scenie i wyróżniona Teatralną Nagrodą Muzyczną im. Jana Kiepuryhttps://teatrwielki.pl/teatr/aktualnosci/aktualnosc/yuka-ebihara-i-vladimir-yaroshenko-najlepszymi-tancerzami-mijajacego-sezonu.. W krótkim czasie wysunęła się na czoło zespołu, o czym świadczą jej liczne angaże i propozycje ról na scenie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej oraz pochodzące z zewnątrz. Jej taniec wzbudza żywe zainteresowanie publiczności oraz spotyka się z pozytywnymi opiniami krytyków i dziennikarzyNew York Times (22.11.2012).Nasz Dziennik (6-7.06.2015).Gazeta Pomorska (26.10.2015).Rzeczpospolita (21.05.2017).Polityka (30.05.2017)..
Jako gwiazda Polskiego Baletu Narodowego tańczyła na scenach USA, Kanady, Rosji, Japonii, Hiszpanii, Holandii, Szwecji, Norwegii, Czech, Litwy, Łotwy i Mołdawii. Rok 2017 przyniósł jej tytuł najlepszej tancerki klasycznej w Polsce, przypieczętowany ponowną Teatralną Nagrodę Muzyczną im. Jana Kiepury. W styczniu 2020 została podniesiona do rangi pierwszej tancerki Polskiego Baletu Narodowego.
Najważniejsze rolehttp://teatrwielki.pl/ludzie/yuka-ebihara/ (tu także wybór recenzji). thumb|300x300px|Yuka Ebihara (Księżniczka Alix-Odetta) w Jeziorze łabędzim Krzysztofa Pastora (akt wg Lwa Iwanowa) thumb|300x300px|Yuka Ebihara i Vladimir Yaroshenko w Bolerze Krzysztofa Pastora thumb|300x300px|Yuka Ebihara (Małgorzata Gautier) i Patryk Walczak (Armand Duval) w Damie kameliowej Johna Neumeiera thumb|300x300px|Yuka Ebihara (Mlle Gattai) w balecie Casanova w Warszawie Krzysztofa Pastora thumb|300x300px|Yuka Ebihara (Matylda Krzesińska), Vladimir Yaroshenko (Carewicz Niki) i Robert Bondara (Car Aleksander) w Jeziorze łabędzim Krzysztofa Pastora thumb|300x300px|Yuka Ebihara i Kristóf Szabó w Świteziance Roberta Bondary thumb|300x300px|Yuka Ebihara i Paweł Koncewoj w Don Kichocie Alexeia Fadeyecheva wg Mariusa Petipy
Za granicą Giselle – Giselle, choreografia Choo-San Goh (Goh Ballet Youth Company) Wieszczka Cukrowa – Dziadek do orzechów, choreografia Choo-San Goh (Goh Ballet Youth Company) Solistka – Grand pas classique, choreografia Victor Gsovsky (Goh Ballet Youth Company) Odetta-Odylia – Jezioro łabędzie, choreografia Marius Petipa i Lew Iwanow (Vienna Festival Ballet) Swanilda – Coppelia, choreografia Christopher Lee Wright (Vienna Festival Ballet) Wróżka Śmiałości – Śpiąca królewna, choreografia Emily Hufton (Vienna Festival Ballet) Duet – Dark Lines / Red Softness, choreografia Yannis Chevalier (Compagnie Mezzo Ballet) Kitri i Królowa Driad – Don Kichot, choreografia Patrick Armand (Chorwacki Teatr Narodowy) Solistka i Duet – Concerto Barocco, choreografia George Balanchine (Chorwacki Teatr Narodowy) Księżniczka Aurora – Śpiąca królewna, choreografia Derek Dean (Chorwacki Teatr Narodowy) Główna para – Paquita, choreografia Derek Dean (Chorwacki Teatr Narodowy) Wieszczka Cukrowa – Dziadek do orzechów, choreografia Vaslav Orlikowsky (Chorwacki Teatr Narodowy)
Teatr Wielki – Opera Narodowa / Polski Balet Narodowy Gamzatti i Nikija – Bajadera, choreografia Marius Petipa / Natalia Makarowa Nasza Silna i Nasza inna – I przejdą deszcze..., choreografia Krzysztof Pastor Główny Serafin – Sześć skrzydłach aniołów, choreografia Jacek Przybyłowicz Wróżki Jesieni i Wiosny – Kopciuszek, choreografia Frederick Ashton Księżniczka Florina – Śpiąca królewna, choreografia Marius Petipa / Jurij Grigorowicz Duet 3 – Century Rolls, choreografia Ashley Page Duet 2 – Artifact Suite, choreografia William Forsythe Duety 2 i 1 – Moving Rooms, choreografia Krzysztof Pastor Klara – Dziadek do orzechów i król myszy, choreografia Toer van Schayk i Wayne Eagling Syrena – Syn marnotrawny, choreografia George Balanchine Hipolita-Tytania – Sen nocy letniej, choreografia John Neumeier Ozylda – Tristan, choreografia Krzysztof Pastor Solistka i Duet – Concerto Barocco, choreografia George Balanchine Aria 1 – In Light and Shadow, choreografia Krzysztof Pastor Duet – Pocałunki, choreografia Emil Wesołowski Duet 2 – Adagio & Scherzo, choreografia Krzysztof Pastor Kitri-Dulcynea, Tancerka Uliczna i Królowa Driad – Don Kichot, choreografia Marius Petipa, Aleksandr Gorski / Alexei Fadeyechev Julia – Romeo i Julia, choreografia Krzysztof Pastor Mlle Gattai – Casanova w Warszawie, choreografia Krzysztof Pastor Katarzyna – Poskromienie złośnicy, choreografia John Cranko Miranda – Burza, choreografia Krzysztof Pastor Solistka 1 i Duet – Chopiniana, choreografia Michaił Fokin Solistka – Chroma, choreografia Wayne McGregor Główna solistka – Bolero, choreografia Krzysztof Pastor Matylda Krzesińska – Jezioro łabędzie (z nowym librettem), choreografia Krzysztof Pastor Księżniczka Alix-Odetta – Jezioro łabędzie (z nowym librettem), choreografia Krzysztof Pastor Świtezianka – Świtezianka, choreografia Robert Bondara Flet – Na pięciolinii (Sextuor Tansmana), choreografia Jacek Tyski Solistka – II Koncert skrzypcowy Szymanowskiego, choreografia Jacek Przybyłowicz Małgorzata Gautier – Dama kameliowa, choreografia John Neumeier Para Naszych – I przejdą deszcze..., choreografia Krzysztof Pastor Solistka – Koncert e-moll Chopina, choreografia Liam Scarlett Odrodzona – Koncert f-moll Chopina, choreografia Krzysztof Pastor Księżniczka Aurora – Śpiąca królewna, choreografia Marius Petipa / Jurij Grigorowicz Solistka – Infra, choreografia Wayne McGregor Medora – Korsarz, choreografia Marius Petipa / Manuel Legris Hrabina Marie Larisch – Mayerling, choreografia Kenneth MacMillan Mary Vetsera – Mayerling, choreografia Kenneth MacMillan Galina – Bieguni-Harnasie, choreografia Izadora Weiss Mina-Elisabeta – Dracula, choreografia Krzysztof Pastor Para 2. – Grosse Fuge Beethovena, choreografia Hans van Manen Główna para – Siódma symfonia Beethovena, choreografia Ted Brandsen Biała Wróżka – Pinokio, choreografia Anna Hop Błękitna Wróżka – Pinokio, choreografia Anna Hop Solveig – Peer Gunt, choreografiua Edward Clug Ingrid – Peer Gunt, choreografiua Edward Clug
Nagrody 2003: I Nagroda, Ballet Competition, Jokohama, Japonia 2006: I Nagroda, Surrey Festival of Dance, Surrey, Kanada 2006: Senior Ballet Championships Winner & Most Outstanding Dance Award, British Columbia Provincials, Vancouver, Kanada 2010: Złoty Medal, Międzynarodowy Konkurs Tancerzy Baletu im. Mii Čorak Slavenskiej, Zagrzeb, Chorwacja 2014: Teatralna Nagroda Muzyczna im. Jana Kiepury dla najlepszej tancerki w Polsce 2017: Teatralna Nagroda Muzyczna im. Jana Kiepury dla najlepszej tancerki klasycznej w Polsce 2019: Nagroda Parfums Christian Dior za kreacje Matyldy Krzesińskiej w Jeziorze łabędzim Krzysztofa Pastora i Małgorzaty Gautier w Damie kameliowej Johna Neumeiera 2019: Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” 2024: Nagroda dla Tancerki 15-lecia Polskiego Baletu Narodowego
Życie prywatne Yuka Ebihara jest żoną Carlosa Martína Péreza, hiszpańskiego solisty Polskiego Baletu Narodowego. W 2022 roku przerwała występy na kilka miesięcy i urodziła córeczkę.
Przypisy
Bibliografia http://teatrwielki.pl/ludzie/yuka-ebihara/ http://www.taniecpolska.pl/ludzie/387 http://www.taniecpolska.pl/krytyka/386
http://www.balet.pl/forum_balet/viewtopic.php?t=9451 http://www.laviemag.pl/taniec-zycia/ https://www.harpersbazaar.pl/kultura/6328/yuka-ebihara-muzyka-mnie-unosi
Kategoria:Tancerki związane z Warszawą Kategoria:Polskie tancerki baletowe Kategoria:Japońskie tancerki baletowe Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Urodzeni w 1986 Kategoria:Ludzie urodzeni w Tokio